Ο Κωνσταντίνος Κολοβός ασχολείται με τις συνηθισμένες γελοιότητες μετα τα ντέρμπι που αλλάζουν μόνο χρώματα στο άσπρο χαρτί.

Αφήνοντας επιτηδευμένα μερικές ώρες να περάσουν από το ντέρμπι μεταξύ των δύο «αιωνίων» για την Basket League, κατέληξα στο ίδιο επαναλαμβανόμενο συμπέρασμα: όλα πλέον είναι προβλέψιμα. Από τον τρόπο που περπατούσαν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού έπειτα το τέλος του αγώνα, διαφαινόταν η συνέχεια που γράφτηκε μέσω της σύντομης ανακοίνωσης, που ζητούσε απεγνωσμένα απαντήσεις και εξηγήσεις από την πλευρά της ΕΟΚ για τη διαιτησία.

Deja vu…

Τι διαφοροποιήθηκε από τα περασμένα χρόνια; Μονάχα ότι το άσπρο χαρτί ή το πληκτρολόγιο που συντάχθηκε η συγκεκριμένη ανακοίνωση κοσμούταν από άλλο χρώμα. Όμως οι φωνές, το περιεχόμενο πάντοτε έμοιαζε προκαθορισμένο σε βαθμό που προσωπικά με κουράζει αφάνταστα.

Για να ξεμπερδέψουμε νωρίς-νωρίς, υπάρχει φάουλ του Σάσα Βεζένκοφ στο κέντρο του παρκέ στον επελαύνοντα Ντουέιν Μπέικον με το γράμμα του νόμου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν δικαιούται να διαμαρτύρεται ο Παναθηναϊκός για την τελευταία φάση με πρωταγωνιστή τον Τόμας Γουόκαπ. Ο Αμερικανός γκαρντ είναι γάτος με πέταλα και αντιλήφθηκε την πρόθεση του συμπατριώτη του να εκβιάσει κατά κάποιον τρόπο το φάουλ στην προσπάθεια για buzzer beater, στάθηκε ακίνητος και άφησε την μοίρα να καθορίσει το αποτέλεσμα. Εκείνη που έσπρωξε τον παίκτη του Ολυμπιακού σε μία καταπληκτική εμφάνιση στο Φάληρο, του έκλεισε εκ νέου το μάτι στο κρισιμότερο σημείο.

Πάμε τώρα στα… πιπεράτα. Σε ένα ντέρμπι τα παλιά, βγαλμένο από τη δεκαετία του ΄90, ο Παναθηναϊκός βρέθηκε μία ανάσα από μία σπουδαία νίκη, χάνοντας την παρτίδα στις απόλυτες λεπτομέρειες. Ομολογουμένως, ίσως καταρρίφθηκε ο κανόνας που αναγράφει πως ο καλύτερος στο μπάσκετ παρελαύνει με την κόρνα της λήξης. Το σύνολο του Ντέγιαν Ράντονιτς μέσω των απομονώσεων και της σκληρής άμυνας κράτησε τους γηπεδούχους σε ρηχά νερά, προσθέτοντας με το πέρασμα του χρόνου περισσότερη πίεση. Οι «πράσινοι» κατ’ έμέ πλήρωσαν την άσχημη αμυντική παρουσία του Γιώργου Παπαγιάννη στο χαμηλό ποστ και απέναντι στον Μουσταφά Φαλ – πάλι – τα βρήκε μπαστούνια.

Μιας που φτάσαμε έως εκεί, όσον αφορά για την επίμαχη φάση και τις διαμαρτυρίες των φιλοξενούμενων για αγκωνιές: έχουν παρακολουθήσει ποτέ πως γυρνάνε σε τέτοιες καταστάσεις αθλητές όπως οι Ταβάρες, Ντέιβις, Ντάνστον και μεταξύ άλλων και ο υποφαινόμενος; Προφανώς, και ναι, αλλά όπως είπαμε, όλα μία παράνοια σε αυτή τη χώρα. Τρέλα με σκοπό και σκοπός να σε βγάλουν παλαβό. Ξεκαθαρίζω τη θέση μου, βγαλμένα από το χρονοντούλαπο της ιστορίας αυτές οι σκηνές, καθώς λίγα χρόνια πριν οι τώρα νικητές απαιτούσαν με το στανιό αλλαγές και υπό τον ρυθμό απειλών αναζητούσαν δικαιοσύνη.

Όσα οφείλετε να γνωρίζετε τα φανερώνει ο τίτλος…

Ντέρμπι με τα όλα του αγωνιστικά, μολονότι οι εξωαγωνιστικές ενέργειες που προκαλούν αναταραχές εκ νέου έδωσαν το «παρών», ξεσηκώνοντας μερίδα κόσμου που αδυνατεί να διαβάσει την αλλαγή χρωμάτων και τάζεται υπέρ της ομάδας του δίχως σκέψη.

Πολλοί θα πείτε πως απάντηση στο ερώτημα για αλλοίωση δεν έδωσα: χρειάζεται να απαντήσω καταφατικά ή αρνητικά για να καταλάβετε; Ανοίξτε τα… στραβά σας και κρίνεται με τα δικά σας κριτήρια και όχι με εκείνων που ψάχνουν για συμμάχους. Αν θέλετε την άποψη μου, θεωρώ πως για έναν αγώνα, ένα ντέρμπι με τόσες επαφές οι διαιτητές το χειρίστηκαν αξιοπρεπώς με μερικά λάθη εκατέρωθεν.

Βέβαια, υπάρχουν εκείνοι που θα μιλήσουν χωρίς δισταγμό για… σφάξιμο. Μη δίνετε σημασία, έτοιμα από καιρό είναι τα κείμενα. Όχι, μόνο τώρα, πάντοτε!