Το πρέπει, η Αμερική… και ένα ηχηρό αντίο

Η Εθνική Αμερικής κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο και ο Κωνσταντίνος Κολοβός αποδίδει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι στην ομάδα που αμφισβητήθηκε εξ αρχής.

Η Αμερική κατέφτασε στο Τόκιο με έναν σαφέστατο στόχο: να επιστρέψει εκεί που ανήκει και να τιμωρήσει τους «άπιστους» που θεώρησαν ότι η πρωτοκαθεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών πλησιάζει προς την δύση της. Αμ, δε, το σύνολο του δασκάλου Γρεγκ Πόποβιτς βρήκε τον δρόμο του κατά την διάρκεια του Ολυμπιακού Τουρνουά και φόρεσε στον λαιμό της το πολυπόθητο χρυσό μετάλλιο… και μετά ακολούθησαν γλέντια.

Δεδομένα υπήρξε συσσωρευμένη πίεση στην πρεμιέρα για τους Αμερικανούς, οι οποίοι προέρχονταν από απανωτές ήττες στα φιλικά προετοιμασίας και ήδη οι κακές γλώσσες μιλούσαν για τη επερχόμενη παταγώδης αποτυχία. Οπότε, η ανάγκη για μία θετική αρχή θα αποτελούσε όπλο για την Αμερική ενόψει της συνέχειας. Το ένα κομμάτι είναι αυτό, το άλλο αναφέρει πως κάθε αρχή και δύσκολη… γεγονός που επιβεβαιώθηκε ακράδαντα με την έμπειρη Γαλλία.

Οι «Τρικολόρ» που έχουν μετατραπεί στον κακό τους δαίμονα και ομολογουμένως τους φτάνουν στα όρια τους, ακολουθώντας πλήρως το αγωνιστικό τους πλάνο, το αγωνιστικό ένστικτό τους και φυσικά με τα διάφορα τεχνάσματα που σκαρφίζονται! Ο δυο τους αγνοούσαν τότε την επερχόμενη ρεβάνς που θα τους επιφύλαζε η μοίρα και ο καθένας για τους δικούς του λόγους κυνηγούσε παθιασμένα την νίκη. Οι Αμερικανοί να εξιλεωθούν για την ήττα στο Mundobasket της Κίνας και η Γαλλία να αποδείξει ότι ο θρίαμβος επί της Αμερικής δεν προήλθε από την ευθυγράμμιση των πλανητών.

Το τρικ του Βενσάν Κολέ αναγνωρίζοντας το πρόβλημα στον αντίποδα στη ρακέτα… αγωνίστηκε με δίδυμους πύργους!

Πράγματι, η Γαλλία επιβλήθηκε της Αμερικής με ανατροπή στην τελευταία περίοδο (όπως και στην Κίνα δύο χρόνια πριν) προεξάρχοντος του Εβάν Φουρνιέ και λούστηκαν με τα συγχαρητήρια ολάκερου του μπασκετικού πλανήτη. Παρότι, το βλέμμα του Κέβιν Ντουράντ καθώς όδευε προς τα αποδυτήρια… μαρτυρούσε το τι μέλλει γενέσθαι!

Ο πεντάκις πρωταθλητής του NBA Γκρεγκ Πόποβιτς έψαχνε τον κατάλληλο άνθρωπο, ώστε να ηγηθεί της εκστρατείας της Αμερικής στον δρόμο για το χρυσό μετάλλιο και η συμμετοχή του Ντουράντ σαφέστατα τον ανακούφισε. Χρίστηκε αρχηγός και ανέλαβε να σηκώσει το βαρύ φορτίο στο τέλος της διαδρομής. Μάλιστα, δήλωσε κυνικά πως αν δεν είχε κατεβεί στους Ολυμπιακούς αγώνες ο ηγέτης των Μπρούκλιν Νετς… θα είχε πελαγοδρομήσει και θα αδυνατούσε να βρει απαντήσεις.

Αμφιβάλλω αν κανείς ικανοποιήθηκε πλήρως με εκείνο που αποκόμισε από την Αμερική ως συνολική εικόνα, όμως σημασία για τους ίδιους έχει το αποτέλεσμα. Η ιστορία θα γράψει πως η Αμερική κατέκτησε την κορυφή και στολίστηκε με το χρυσό μετάλλιο.

Ο τελικός ήταν μια διαφορετική ιστορία από την πρώτη αναμέτρησή τους: η Αμερική μπήκε πιο διαβασμένη και αποφασισμένη να μην αφήσει περιθώρια στην Γαλλία. Προηγούταν σταθερά στο παιχνίδι και κρατούσε στιβαρά το προβάδισμα. Όσες φορές απείλησε η Γαλλία, οι λύσεις ήρθαν και το κάθε σουτ ακουγόταν σαν βάναυση μαχαιριά.

Και ενώ η Αμερική στο τέλος κοντεύει να διαπράξει μία ενδεχόμενη αυτοκτονία, ο Ντουράντ ντύνεται ή βασικά πάντα ήταν, ένας ψυχρός εκτελεστής, γράφοντας τον επίλογο των Ολυμπιακών Αγώνων. Δίκαια ανακηρύχθηκε ως ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης, στερώντας πιθανότατά την διάκριση από τον Λούκα Ντόνσιτς και τον Πάτι Μιλς, ο οποίος οδήγησε για πρώτη φορά τα «καγκουρό» στο βάθρο και το χάλκινο μετάλλιο.

Ο KD που ξεπέρασε στην λίστα τον κορυφαίο αρχηγό της χώρας, Καρμέλο Άντονι σε πόντους στους Ολυμπιακούς Αγώνες με 435 πόντους αγωνιζόμενος σε μόλις 22 αγώνες, ενώ ο νυν παίκτης των Λέικερς μετράει 336 πόντους σε 31 αγώνες…

Εκτός των χαρούμενων γεγονότων, έφτασε και του αντίο η ώρα για τον ιστορικό Τζέρι Κολάντζελο, ο οποίος επί 15 χρόνια ενορχήστρωνε με ακρίβεια δευτερολέπτου το κάθε τι για την Εθνική Αμερικής, ως Manager Director. O άνθρωπος που έχτισε τις σύγχρονες επιτυχίες της Αμερικής αποχωρεί «χρυσός» και το πλάνο της κάμερας με την λήξη του τελικού παραμένει συγκλονιστικό…  σύσσωμο το τεχνικό επιτελείο και οι παίκτες να τον αγκαλιάζουν και να του απονέμουν τα σέβη τους.

Τα αξίζει!

Ένα κομμάτι ακόμα των Ολυμπιακών Αγώνων ολοκληρώθηκε και εμείς περιμένουμε να ξεδιπλωθεί μπροστά μας το επόμενο!