Συγκλονίζει ο Πολονάρα: «Σκέφτηκα ακόμη και την αυτοκτονία!»

Ο Ακίλε Πολονάρα έχει αφήσει πίσω του τις ημέρες της ενεργούς δράσης στα παρκέ. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην προσωπική του ζωή δεν του επιτρέπουν να δώσει στο μπάσκετ τη θέση που πάντα ήθελε. Ο Ιταλός φόργουορντ έχει πλέον άλλες προτεραιότητες: να παλέψει με θάρρος απέναντι στον καρκίνο και να αφιερώνει όσο περισσότερο χρόνο μπορεί στη γυναίκα και τα δύο του παιδιά.

Στις 24 του μήνα κυκλοφορεί το βιβλίο του με τίτλο «Το δεύτερο ημίχρονό μου», μια εξομολόγηση γεμάτη δύναμη και ειλικρίνεια. Μέσα από τις σελίδες του, ο Πολονάρα ανοίγει την καρδιά του και μοιράζεται με το κοινό τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του. Λίγο πριν την κυκλοφορία του, ο Ιταλός άσος παραχώρησε συνέντευξη στην «Corriere della Sera», αποκαλύπτοντας συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τη μάχη του με την ασθένεια.

«Σκέφτηκα μέχρι και να αυτοκτονήσω, αλλά δεν το έκανα γιατί έχω γυναίκα και παιδιά», εξομολογήθηκε ο ίδιος, περιγράφοντας τα ακραία συναισθήματα που βίωσε στην καθημερινή του πάλη με τον καρκίνο. Έχει έρθει αντιμέτωπος με τη νόσο δύο φορές, όμως συνεχίζει να αγωνίζεται με αποφασιστικότητα, προσπαθώντας να δώσει κουράγιο και σε άλλους που περνούν παρόμοιες δοκιμασίες.

Μιλώντας για το μπάσκετ, ο Πολονάρα ξεκαθάρισε πως «δεν το βλέπω πια σαν επάγγελμα, αλλά σαν χόμπι». Όπως είπε χαρακτηριστικά, «κατέρρευσε ο κόσμος μου όταν συνειδητοποίησα από τι πάσχω». Παρ’ όλα αυτά, το πάθος του για τη ζωή και το άθλημα παραμένει ακέραιο, κάνοντας την ιστορία του πηγή έμπνευσης για όποιον πιστεύει στη δύναμη της ψυχής.

Τα συγκλονιστικά λόγια του Ακίλε Πολονάρα

«Αυτή τη στιγμή, βλέπω το μπάσκετ όχι ως επάγγελμα αλλά ως διασκέδαση. Και θα ήθελα να επιστρέψω στη διασκέδαση. Μου απομένει μια επέμβαση και μετά θα δούμε. Τη Δευτέρα, κλείνουν μια τρύπα στην καρδιά μου με ένα όργανο που ονομάζεται “ομπρέλα}. Μετά από όσα έχω περάσει, είναι παιχνιδάκι…

Σε πολλούς ανθρώπους, φαίνεται σαν να έχω κάνει… ποιος ξέρει τι, αλλά αν με ρωτήσετε τι έκανα, στην πραγματικότητα έπεσα σε κώμα και ξύπνησα. Δεν βλέπω τίποτα ηρωικό σε αυτό.

Στις αρχές Οκτωβρίου, έλαβα ένα email από την Ομοσπονδιακή Εισαγγελία Αντιντόπινγκ που μου έλεγε ότι τα επίπεδα HCG μου ήταν πολύ υψηλά και έπρεπε να αποδείξω αν προέρχονταν από το σώμα μου ή από ξένο σώμα. Σκέφτηκα: “μήπως είχα χρησιμοποιήσει κρέμες που δεν έπρεπε;”

Έλεγξα στο διαδίκτυο επειδή θυμόμουν ότι τα επίπεδα HCG ήταν για… έγκυες γυναίκες. Έτσι, πληκτρολόγησα: “HCG σε αθλητές” και προέκυψε η υπόθεση Acerbi. Καρκίνος των όρχεων!

Βάζοντας δύο και δύο μαζί, όλα ταίριαζαν. Ο κόσμος μου κατέρρευσε. Η λέξη “καρκίνος» είναι τρομακτική. Την συνδέεις αμέσως με μια άλλη λέξη: “θάνατος”. Η δεύτερη σκέψη μου ήταν: “Τελείωσα με το μπάσκετ}. Αλλά όταν μου είπαν ότι με τις απαραίτητες θεραπείες, είχα 3% πιθανότητα υποτροπής, ηρέμησα.

Έκανα χημειοθεραπεία, υπέμεινα τη ναυτία και τότε… ήρθε το τρομερό χτύπημα. “Οξεία μυελογενής λευχαιμία”…

Τότε συνειδητοποίησα ότι ήταν κάτι πολύ πιο σοβαρό από αυτό που είχα ήδη περάσει. Σκέφτηκα: “Aρκετά, θα πεταχτώ από το παράθυρο του νοσοκομείου και θα τελειώσω με όλα” Ευτυχώς, η Έρικα ήταν εκεί: “Πρέπει να αντισταθείς για την οικογένειά σου, για τα παιδιά σου”, είπε.

Ένιωθα σαν να με είχαν στριμώξει δέκα θηρία που σε κρατούσαν κάτω. Ήθελα να εξαφανιστώ. Αλλά μετά σκέφτηκα: “Δεν είναι δίκαιο για τα παιδιά μου να μεγαλώνουν χωρίς πατέρα ή να πιστεύουν ότι ο μπαμπάς τουλάχιστον δεν προσπάθησε”.

Ήμουν πολύ θρησκευόμενος άνθρωπος, αλλά τώρα δεν είμαι πια. Προσευχόμουν κάθε βράδυ. Τώρα, ειλικρινά, δεν μπορώ. Ακόμα κι αν οι φίλοι μου μου λένε: “Έλα, έχεις ευλογηθεί, ίσως κάποιος εκεί πάνω σε βοήθησε”. Αλλά, αν ο “κάποιος” ήταν που με… αρρώστησε; Γιατί εγώ;»

Αν σου αρέσει το περιεχόμενο της σελίδας μας μπορείς να μας ακολουθήσεις και στα social media. Επειδή ξέρουμε ότι ίσως δεν ψάξεις, σου τα έχουμε έτοιμα. Στο link εδώ κάνεις like στο Facebook. Βέβαια, επειδή ίσως είσαι πιο πολύ της εικόνας, κάνε follow στο Instagram. Λοιπόν, τι περιμένεις για να το κάνεις; Δύο κλικ παραπάνω είναι.