Ο Παναθηναϊκός εν μια νυκτί διέλυσε την... καλύβα και ο Κωνσταντίνος Κολοβός έμεινε να κοιτάει τον ζοφερό ορίζοντα που μας καταπίνει.

Καλά μας τα έλεγε η Ιστορία και εμείς κοιμόμασταν στα θρανία. Οι αυτοκρατορίες πέφτουν σταδιακά αλλά το τελευταίο βήμα είναι μακρύ και βαθύ στον κρατήρα της αποκαθήλωσης. Γιατί να διαφέρει ο Παναθηναϊκός, ο οποίος τα τελευταία χρόνια πάλευε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και σαν το κατοικίδιο έψαχνε ενδόμυχα την ευθανασία.

Ξέρω, χαρακτηρίστε με όπως θέλετε, όλοι κρυφά θέλουμε να παλεύουμε έως το τέλος. Όμως, κάποια στιγμή θα έρθει ο γιατρός την στιγμή που κρατάς το χέρι του αγαπημένου σου προσώπου και θα σε ρίξει στο πάτωμα της πραγματικότητας.

Η ανακοίνωση της ΚΑΕ Παναθηναϊκός απέδειξε πως σιγά-σιγά οι διακόπτες κλείνουν και όσοι επιβίωσαν… επιβίωσαν.

Στην σειρά με τους Βόβορα, Κάτας, Πασκουάλ και των λοιπών… ανίκανων

Περίτεχνο άδειασμα από τον Παναθηναϊκό σε μία παράγραφο που θα έκανε το μαστίγιο του Ντέγιαν Μποντιρόγκα να ντρέπεται για την αποτελεσματικότητά του. Αποφασίστηκε από τους κυρίους δικαστές ότι ο Δημήτρης Πρίφτης ανήκει στην ίδια κατηγορία με τους προκατόχους του και ως αποτέλεσμα δεν χωράει στα σαλόνια. Επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, αρπάζοντας την ευκαιρία, δεδομένου ότι η οικογένεια του επιθυμούσε φανερά να επιστρέψει στην πατρίδα… αλλά όχι στο πουθενά!

Ο Παναθηναϊκός πρόσφερε στον Δημήτρη Πρίφτη ποτήρι με κώνειο και ο ίδιος τώρα πρέπει να μετρήσει δυνάμεις για την ανηφόρα. Έχει ευθύνες. Το αναγνωρίζει και προχωράει με τα λάθη του χωρίς να κρύβεται, αντί να περπατήσουμε στην ίδια ευθεία, στεκόμαστε απέναντι και ανοίγουμε πυρ. Πράγματι, ο μεταγραφικός σχεδιασμός ήταν ελλιπής, εξόφθαλμα διαφαινόταν το κενό και αναρωτιόσουν για το τι μέλλει γενέσθαι. Επιτρέψτε μου, από τη μεριά μου να μην δέχομαι τα πάντα ως θέσφατα: κατά πόσο όλα μπορούν να καταλογιστούν στον Πρίφτη είναι μία ερώτηση που ευελπιστούμε να λάβουμε απάντηση κάποτε.

Τιμιότις ισοδυναμεί με προδότης

Ουσιαστικά η δήλωση στο ημίχρονο του ντέρμπι αποτέλεσε η υπογραφή στην απόλυση του και ο λόγος ήταν απλός. Η τιμιότητα δεν χειροκροτείται, αντιθέτως κυνηγείται. Ναι, ο Παναθηναϊκός πήγαινε παρέα με τον Ολυμπιακό, αν και ο κόουτς γνώριζε πως πνευματικά, ψυχολογικά ακόμα και αγωνιστικά ο Ολυμπιακός ήταν στο +20. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ πάτησε παρκέ για να δικαιολογήσει την φανέλα του, ο Μουστάφα Φαλ ξεκουράστηκε δεόντως, ο Γιώργος Πρίντεζης στήριζε τους συμπαίκτες του σε κάθε προσπάθεια με το φανελάκι, ο Μιχάλης Λούντζης έλαβε χρόνο συμμετοχής στην αρένα που παλαιότερα ήταν ύψιστης σημασίας να παραδώσεις πνεύμα και φυσικά, ο Γιώργος Μπαρτζώκας για την αδιαπραγμάτευτη πίεση που επικρατεί σε τέτοιες καταστάσεις, πέρασε από το ΟΑΚΑ και ας μην πιστώνεται κάποια κούπα στον γυρισμό.

Ο κύκλος της ζωής… μία πάνω και μία κάτω.

Στις επαφές που είχα με τον Έλληνα τεχνικό, καθώς είμαι ένας γραφιάς της δημοσιογραφίας προσπάθησα να τον ακτινογραφήσω. Κύριος, πειθαρχημένος και απολύτως συνειδητοποιημένος περί τίνος πρόκειται. Θυμάμαι σε μία συνέντευξη τύπου να αναλύει την καθοριστική απουσία δημιουργού στο «τριφύλλι» και ανέφερε χαρακτηριστικά τα περαιτέρω αργότερα. Εκείνο το «αργότερα» δεν θα έρθει σύντομα, επειδή είναι άνθρωπος με συνείδηση και θα αφήσει το λάδι στο ράφι.

Αναμφίβολα είναι καλός προπονητής και τα χρόνια στο εξωτερικό δικαιολογούν πλήρως τον ισχυρισμό, όσο και της δουλειάς που έδειξε πριν αφήσει τα πάτρια εδάφη. Μην σώσει και επιστρέψει, μέσα στην ελληνική τοξικότητα και δήθεν εξυπνάδα δεν αρμόζει να ζει ανάμεσα στην σαπίλα του αθλητισμού μας.

Μακριά και αγαπημένοι συνηθίζουν να λένε…

Αναδιαμόρφωση διοίκησης κεφάλαιο…;

Όσο και αν με τσιγκλάει ο νους μου, θα μείνω στα απολύτως απαραίτητα διότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για αναδρομές βάθους δεκαετίας. Ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη από σταθερή διοίκηση, μία διοίκηση με γνώθι σαυτόν και διατεθειμένη να στηρίξει προσπάθειες χωρίς άδειες και μη, απειλές προς πάσα κατεύθυνση.

Όταν αποδίδεις τις ευθύνες σε ανθρώπους που γιγάντωσαν τον σύλλογο με την παρουσία τους και στην συνέχεια αναλαμβάνουν τις τύχες του στις κρισιμότερες στιγμές λόγω προσωπικής ματαιοδοξίας, τότε αυτόματα σου αφαιρείτε το δικαίωμα κριτικής είτε βάζεις το κεφάλαιο είτε το εισπράττεις.

Ίσως το μόνο καλό να λογίζεται στην επιστροφή του πιστού στρατιώτη Αργύρη Πεδουλάκη στη θέση του Τεχνικού Διευθυντή, ώστε να χτιστεί ο Παναθηναϊκός από τα θεμέλια και με μικρές πινελιές γηγενών αθλητών να κατορθώσει να σχηματίσει αξιόπιστο κορμό. Ο κόουτς Πεδουλάκης το γνωρίζει όσο ελάχιστοι στην χώρα, όλα ξεκινάνε από το τμήμα σκάουτινγκ και τις ακαδημίες… μολονότι πως τοποθετείς το πρώτο δοκάρι;

Επίλογος ενός έργου με πρωταγωνιστές εκτός σκηνής

Με βεβαιότητα αφού πρώτα το ζύγισα… ο Παύλος, ο Θανάσης και ο Κώστας σήμερα θα ντρεπόντουσαν για την τραγελαφική συμπεριφορά σε ανθρώπινο επίπεδο, το χυδαίο άδειασμα σε «σημαίες» και την αγωνιστική παρακμή ενός οργανισμού που προ 11ετίας έπαιζε την Ευρώπη στα δάχτυλα.

Όσο για τους αστείους τυπάκους που ανεξαρτήτου προϋπηρεσίας, καριέρας παριστάνουν τους Θεούς σε επαγγελματικό και ερασιτεχνικό επίπεδο… κοιτάχτε για πρώτη φορά την καμπούρα σας και αφήστε την κριτική σε άτομα ικανά διακρίνουν τα κουκιά. Μολονότι, τα βράδια σε εκπομπές, ραδιόφωνα και σε άρθρα αναλογιζόσασταν τους λόγους που ο Νίκος Ζήσης αργούσε την Ελλάδα… για να μην έρθει η σταύρωση και έπειτα η αποκαθήλωση.

Εξάλλου, από τις στάχτες έρχεται η αναγέννηση…