Μπορεί μία ομάδα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να γυρίσει το «τσιπάκι» και από εκεί που όλοι την έχουν ξεγραμμένη τελικώς να κάνει την ολική επαναφορά; Πιστέψτε μας γίνεται. Η Αργεντινή το κατάφερε στην Αθήνα το 2004 και μας πρόσφερε έναν από τους πιο όμορφους χωρούς που έχουμε δει ποτέ.

Εθνική ομάδα μπάσκετ της Αργεντινής. Μία ομάδα με σπουδαία ιστορία, πολλές επιτυχίες που ανέκαθεν είχε ένα ρόστερ που μπορούσε να «δαγκώσει» τους πάντες. Και πιστέψτε μας πονούσε αρκετά το δάγκωμά τους. Με την πάροδο του χρόνου, οι νίκες που σημείωναν ήταν η μία καλύτερη από την άλλη. 

Μία Αργεντινή «φάντασμα» στους ομίλους

Η αρμάδα των Τζινόμπιλι, Σκόλα και των υπολοίπων «κακών παιδιών» δεν ξεκινούσε πάντα από τη θέση του φαβορί. Πάντα έπρεπε να αποκλείσει εξίσου σημαντικές ομάδες για να φτάσει στον πολυπόθητο στόχο της που ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση των Ολυμπιακών αγώνων του 2004 στην Αθήνα. Η ομάδα της Αργεντινής μπορεί να παρατάχθηκε με όλα της τα «αστέρια» αλλά σε καμία περίπτωση δεν έπειθε με τις εμφανίσεις της.

Δεν είναι τυχαίο πως έκανε δύο ήττες στην Α’ φάση από Ισπανία και Ιταλία ενώ καρδιοχτύπησε για να νικήσει την Σερβία και την Νέα Ζηλανδία. Οι εμφανίσεις της δεν έπειθαν κανέναν και ούτε ο πιο πιστός φίλαθλος δεν περίμενε πως η Αργεντινή θα μπορούσε να κάνει το κάτι παραπάνω στους Ολυμπιακούς αγώνες. Μέχρι που ήρθαν τα νοκ άουτ και όλοι διαψεύστηκαν…

Ιστορία γραμμένη με χρυσά γράμματα

Πρώτο θύμα της Αργεντινής ήταν η δική μας Εθνική ομάδα. Παρόλο που ο Νίκος Χατζηβρέττας μείωσε σε 65-64, ο κακός μας δαίμονας (όπως εξελίχθηκε στα επόμενα χρόνια) κατάφερε να φτάσει στη νίκη με σκορ 69-64.

Και φτάνουμε στον μεγάλο ημιτελικό όπου Αργεντινή και Αμερική θα διασταύρωναν τα ξίφη τους για μία θέση στον τελικό των Ολυμπιακών αγώνων. Σε εκείνο το ματς η Αργεντινή ήταν κυριολεκτικά με το μαχαίρι στα δόντια. Με τον Τζινόμπιλι να κάνει απίστευτο ματς και να πυροβολεί από παντού, τους Σκόλα και Νοτσιόνι να φτιάχνουν ένα πραγματικό τείχος στην άμυνα, οι μετέπειτα χρυσοί ολυμπιονίκες ήταν αδύνατο να χάσουν. Άιβερσον, Ντάνκαν, Λεμπρόν, Καρμέλο δεν μπόρεσαν να σταματήσουν σε κανένα σημείο του αγώνα τον Τζινόμπιλι που με 29 πόντους και 3 ασίστ έδειξε τον δρόμο και στους υπόλοιπους και οδήγησε την Αργεντινή στον Μεγάλο Τελικό.  

Και τώρα πως να χάσουν…

Μπορεί οι εμφανίσεις της Αργεντινής να πέρασαν από σαράντα κύματα αλλά το παιχνίδι του τελικού το έκανε να φαίνεται αρκετά εύκολο. Παρόλο που στην πρώτη φάση της διοργάνωσης είχε ηττηθεί από την Ιταλία, αυτή τη φορά η Αργεντινή δεν ήθελε να μπει σε περιπέτειες. Ο Λουίς Σκόλα δεν είχε αντίπαλο στη ρακέτα, το «ξύλο» των Ιταλών δεν απέδωσε και η Αργεντινή έφτασε στο θρίαμβο με 84-69 και στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου.