Λίβερπουλ: Ο Χάμαν, το ταξί και η φυλακή στο Τόκιο

Έτος 2005 και η Λίβερπουλ χάνει το στέμμα της παγκόσμιας πρωταθλήτριας. Ο Τζέιμι Κάραχερ όμως θυμάται μία παράλογη ιστορία με εκείνον και τον Ντίτμαρ Χάμαν.

Η Λίβερπουλ το Δεκέμβριο κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων επικρατώντας της Φλαμένγκο με 1-0 στον τελικό. Ήταν η πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια που οι «reds» έφταναν στον τελικό αυτής της διοργάνωσης.

Τότε, το 2005, ήρθε αντιμέτωπη με την επίσης βραζιλιάνικη, Σάο Πάολο. Οι «reds» έχασαν τελικά με 1-0 αλλά είχαν κάθε λόγο να διαμαρτύρονται. Κι αυτό γιατί τους ακυρώθηκαν τρία γκολ.

Αυτό όμως που θυμούνται οι παίκτες της Λίβερπουλ δεν είναι αυτό. Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και «σημαία» των Άγγλων, Τζέιμι Κάραχερ, διηγήθηκε μια περιπέτεια από την κακή εκείνη βραδιά που είχε με τον Ντίτμαρ Χάμαν.

Λίβερπουλ: Κάραχερ Χάμαν

Οι μπύρες, τα ταξί και η… αστυνομία για τους παίκτες της Λίβερπουλ

Λίγες ώρες μετά τον χαμένο τελικό, οι απογοητευμένοι παίκτες της Λίβερπουλ κατευθύνθηκαν σε μια παμπ. Εκεί βρέθηκαν με οπαδούς της ομάδας, θέλοντας να «πνίξουν τον πόνο τους».

Βλέποντας ένα ντέρμπι ανάμεσα σε Άρσεναλ και Τσέλσι, η ώρα πέρασε γρήγορα και οι παίκτες των «reds» έπρεπε να βιαστούν για να μην υπερβούν την ώρα εξόδου που τους είχε επιτραπεί.

Βγαίνοντας έξω υπήρχε μόνο ένα ταξί, το οποίο πρόλαβαν να «καπαρώσουν» οι Ισπανοί παίκτες της ομάδας. Χάμαν και τον Κάραχερ φοβήθηκαν πως δεν θα προλάβουν να βρουν άλλο. Τότε ακριβώς ήρθε στον Γερμανό μία… φαεινή ιδέα. Ξάπλωσε, λοιπόν, πάνω στο καπό του ταξί, καθώς μάλλον τα είχε «τσούξει» λίγο παραπάνω.

Για κακή του τύχη, περίπου 25 αστυνομικοί βρισκόντουσαν λίγο πιο πέρα και απορημένοι κοιτούσαν τους δύο παίκτες.

Ένα κυνηγητό… πολύ χαμηλής ταχύτητας ξεκίνησε στους δρόμους του Τόκιο, καθώς οι δύο ποδοσφαιριστές ήταν τα πιο αργά «καράβια» των πρωταθλητών Ευρώπης.

Αν και ο Άγγλος κατάφερε να ξεφύγει, ο Χάμαν δεν είχε την ίδια τύχη, καθώς λίγο αργότερα οι Αρχές τον είχαν συλλάβει.

Έτσι, ο ήδη «πικραμένος» μέσος της Λίβερπουλ αναγκάστηκε να περάσει το βράδυ του σε ένα κελί του Τόκιο, προλαβαίνοντας ωστόσο το επόμενο πρωί να είναι στο ξενοδοχείο για να προλάβει την πτήση.