Όταν Μία «Μαύρη Γάτα» Μπαίνει Εμπόδιο Στις Επιτυχίες

Share it: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter

Το debut.gr και ο Κωνσταντίνος Μητρόπουλος παρουσιάζουν μία παλιά μπασκετική ιστορία που αφορά την σχέση ανάμεσα στον Σωκράτη Κόκκαλη, τον Γιάννη Ιωαννίδη και μία…μαύρη γάτα.

Share it: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter

Πολλές φορές οι σχέσεις μεταξύ μεγαλομετόχων και προπονητή περνούν από μεγάλες κρίσεις. Όση αμοιβαία εκτίμηση και αν υπάρχει, οι μεταξύ τους σχέσεις κρέμονται πραγματικά από μία κλωστή. Κάπως έτσι ήταν και η σχέση μεταξύ των Κόκκαλη-Ιωαννίδη. Ο «Ξανθός» ήταν αυτός που έφερε ξανά τον Ολυμπιακό στο δρόμο των επιτυχιών και ο Κόκκαλης ένιωθε δικαιωμένος για την επιλογή του.

Η αλήθεια είναι πως οι δύο άντρες είχαν πάντα ένα δικό τους τρόπο να μιλούν. Μακριά από τις κάμερες και τα φώτα δημοσιότητας είχαν αναπτύξει έναν δικό τους κώδικα επικοινωνίας. Δύσκολα το βλέπουμε αυτό στο επαγγελματικό μπάσκετ.

Ακόμα όμως και αυτές οι ισχυρές σχέσεις κάποια στιγμή με τη πάροδο του χρόνου χαλάνε και ο κάθε ένας χρησιμοποιεί τα δικά του μέσα για να επιβιώσει. Παρά το «κίτρινο» παρελθόν του, ο Γιάννης Ιωαννίδης είχε ένα ξεχωριστό δέσιμο με το κόσμο του Ολυμπιακού. Από την αρχή εξάλλου ήταν ειλικρινής απέναντι τους και δεν άφηνε τίποτα να χαλάσει τη σχέση τους. Όμως όταν οι εγωισμοί και οι καθημερινές δυσκολίες κάνουν την εμφάνιση τους τότε όλα αλλάζουν.

Η παραμονή του Ιωαννίδη στο πάγκο του Ολυμπιακού τη σεζόν 1995-96 ξάφνιασε αρκετούς. Όχι επειδή ο Ολυμπιακός δεν παρουσίαζε καλό αγωνιστικό πρόσωπο. Αντίθετα προερχόταν από τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα και δύο συνεχόμενους τελικούς στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ο τελειομανής Κόκκαλης έψαχνε όμως το κάτι διαφορετικό. Αυτό που θα έφερνε τον Ολυμπιακό στην κορυφή της Ευρώπης. Δημοσιεύματα της εποχής αναφέρουν πως ο πρόεδρος του Ολυμπιακού ήδη είχε πλησιάσει τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, ο οποίος εκείνο το διάστημα εξέταζε πρόταση του Παναθηναϊκού. Φυσικά όλα αυτά δεν γινόταν να έμεναν κρυφά. Ο «Ξανθός» τότε υπέπεσε στο μεγαλύτερο, όπως είπε και ίδιος, λάθος. Επιστράτευσε το μεγαλύτερο όπλο του που ήταν ο κόσμος. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού μπήκαν μπροστά για να υποστηρίξουν τον προπονητή τους και κάπως έτσι η ανανέωση της συνεργασίας των δύο πλευρών θεωρούνταν δεδομένη.

Όταν όμως μία συνεργασία ανανεώνεται με αυτό το τρόπο τότε η κατάληξη δεν είναι και η καλύτερη. Όπως συνέβη και στην προκειμένη περίπτωση. Ειδικότερα όταν στη μέση μπαίνουν οι «μαύρες γάτες» τότε τα πράγματα παίρνουν σιγά-σιγά το δρόμο τους.

1996 και ο Ολυμπιακός βρίσκεται στη Μαδρίτη για τον προημιτελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Αντίπαλος του η Ρεάλ Μαδρίτης που έχει καταφέρει να κερδίσει το πρώτο ματς της σειράς. Μετά την ολοκλήρωση της προπόνησης και ενώ η ομάδα μόλις είχε επιστρέψει στο ξενοδοχείο όλοι έγιναν μάρτυρες ενός απρόσμενου περιστατικού.

Ο Γιάννης Ιωαννίδης συζητούσε με τους συνεργάτες του για τις βιντεοκασέτες του πρώτου αγώνα και για το πότες αυτές θα έρθουν στα χέρια τους. Τότε ο Σωκράτης Κόκκαλης ενημέρωσε τον προπονητή πως ο δημοσιογράφος Βερνίκος είχε εξασφαλίσει μία βιντεοκασέτα την οποία και θα τους παρέδιδε στο ξενοδοχείο. Γνωστός για τις προκαταλήψεις του και ειδικότερα για τις σχέσεις του με τους δημοσιογράφους, ο Ιωαννίδης αναρωτήθηκε πως αυτή η «μαυρόγατα» βρέθηκε στη Μαδρίτη. Τα λόγια του αυτά προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του Κόκκαλη και από τότε ξέσπασε με έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των δύο ανδρών. Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού υπερασπίστηκε τον δημοσιογράφο κάτι που ενόχλησε τον Ιωαννίδη και από τότε οι σχέσεις τους δεν ήταν ποτέ ξανά οι ίδιες.

Το κλίμα στην ομάδα δεν ήταν καθόλου καλό. Ο αποκλεισμός από την Ρεάλ Μαδρίτης έφερε την ομάδα σε ακόμα χειρότερη θέση. Η απόφαση του προέδρου να αποχωρήσει από την Ισπανία με διαφορετική πτήση από συτή της ομάδος μόνο κια μόνο για να αποφύγει μία συνάντηση με την Ιωάννιδη δείχνει πως οι σχέσεις των δύο ανδρών είχαν πάρει άσχημη τροπή. Οι δύο άνδρες δεν μίλησαν ξανά μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος όπου βρήκε νικητή-πρωταθλητή τον Ολυμπιακό. Ενδιάμεσα βέβαια είχαν ανταλλάξει δύο επιστολές. Οι επιστολές αυτές αποδεικνύουν πως όλα ανάμεσα τους ήταν τυπικά και πως απλώς περίμεναν την λήξη του πρωταθλήματος.

Είναι στιγμές που εμφανίζονται κάποια μηνύματα, τα οποία συματοδοτούν και τη λήξη μίας συνεργασίας. Στην περίπτωση Κόκκαλη-Ιωαννίδη τα μήνυματα ήταν πάρα πολλά. Κανένας από τους δυο δεν αντιλήγθηκε. Ή ακόμα καλύτερα. Και οι δυο έκαναν τα στραβά μάτια. Η σχέση τους βέβαια επανήλθε στα προηγούμενα επίπεδα αφού το 1999 ο Ιωαννίδης ανέλαβε εκ νέου τα ηνία του Ολυμπιακού. Όμως είδαμε πόσο εύκολα μία σχέση εμπιστοσύνης και σεβασμού μπορεί να μετατραπεί σε μία τυπική σχέση. Ειδικά όταν ανάμεσα σε αυτή μπαίνουν «μαύρες γάτες».