Γιώργος Σιγάλας: Ένας Τίμιος «Ράμπο»

Share it: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter

Το debut.gr και ο Κωνσταντίνος Μητρόπουλος γυρίζουν πίσω το χρόνο και θυμούνται τον ένα και μοναδικό «Ράμπο» ή αλλιώς Γώργο Σιγάλα.

Share it: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter

Αποτελούσε έναν πραγματικό εργάτη του μπάσκετ που μέσα από τη σκληρή δουλειά κατάφερε να καθιερωθεί ανάμεσα στους κορυφαίους του αθλήματος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που το προσωνύμιο «Ράμπο» το κουβαλούσε σε όλη του τη καριέρα. Φυσικά και αναφερόμαστε στο αγαπημένο παιδί του Γιάννη Ιωαννίδη, Γιώργο Σιγάλα και μέσα από το debut.gr παρουσιάζουμε όλη τη πορεία του στο χώρο του μπάσκετ.

«Δεμένος» Με Τον Ολυμπιακό

Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις τι ακριβώς είναι ο Σιγάλας για τον Ολυμπιακό όπως και το αντίστροφο. Στην ομάδα που ανδρώθηκε μπασκετικά ο Σιγάλας γεύτηκε ότι μπορεί να προσφέρει ο αθλητισμός. Από τότε που ξεκίνησε την ενασχόληση του με το μπάσκετ μέχρι και τα 26 του χρόνια, Σιγάλας και Ολυμπιακός πήγαιναν πάντα μαζί (με εξαίρεση έναν δανεισμό στην ομάδα του Παπάγου). Ο «Ξανθός» Γιάννης Ιωαννίδης είχε από την αρχή ξεχωρίσει τον Σιγάλα και γι’ αυτό το λόγο, με το που ανέλαβε τα ηνία του Ολυμπιακού, τον κάλεσε αμέσως πίσω στην ομάδα. Στο πρόσωπο του εικοσάχρονου τότε Σιγάλα έβλεπε έναν σκληροτράχηλο αμυντικό. Έναν πραγματικό «Ράμπο». Η συνέχεια αναμφισβήτητα δικαίωσε και τους δύο. Από το 1993 μέχρι και το 1997 Σιγάλας και Ολυμπιακός πανηγύρισαν τη κατάκτηση πέντε πρωταθλημάτων, δύο κυπέλλων, τρεις συμμετοχές σε Final-Four και φυσικά η κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου στην Ρώμη με προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς. Μάλιστα και στις πέντε αυτές κατακτήσεις ανακηρύχθηκε MVP των τελικών ενώ τη σεζόν 1995-1996 ανακηρύχθηκε και πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος. Οι στιγμές του Σιγάλα στον Ολυμπιακό είναι πραγματικά αμέτρητες αλλά αυτές που έχουν μείνει στην ιστορία είναι τρεις. Αρχικά η συγκλονιστική άμυνα που έπαιξε ο «Ράμπο» πάνω στον Νίκο Γκάλη στον ημιτελικό του Τελ-Αβίβ όπου ο Ολυμπιακός πανηγύρισε την πρόκριση, δεύτερον η προφητική δήλωση που είχε κάνει μετά τη κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος απέναντι στον Απόλλωνα Πάτρας. «Το πρώτο» και ακολούθησαν άλλα δύο που στο τέλος έκαναν το triple-crown. Και τέλος το μπουκάλι που του είχε πετάξει ο οξύθυμος Γιάννης Ιωαννίδης στον αγώνα Μπενετόν Τρεβίζο – Ολυμπιακός!

Το Ταξίδι Συνεχίζεται

Παραδόξως το συμβόλαιο του με τον Ολυμπιακό δεν ανανεώθηκε και ο Σιγάλας αποχώρησε όχι μόνο από τους Πειραιώτες αλλά και από την Ελλάδα. Ακολούθησε ένα μικρό πέρασμα (1997-1998) από την Ιταλική Στεφανέλ Μιλάνο. Επέστρεψε ξανά στην Ελλάδα και αγωνίστηκε για δύο χρόνια στους «αιώνιους αντίπαλους» της Θεσσαλονίκης, τον Άρη και τον ΠΑΟΚ (1998-2002).

Ο «Ράμπο» αποφάσισε να παίξει ξανά στο εξωτερικό αγωνιζόμενος στην Ισπανική Γρανάδα και την Ιταλική Ρέτζιο Καλάμπρια μέχρι να επιστρέψει ξανά στην Ελλάδα υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με τον Μακεδονικό όπου έδειξε ξανά το δείγμα των αμυντικών-ηγετικών του ικανοτήτων. Ακολούθησε ένα πέρασμα από τον Πανιώνιο (2004-2005) και σε ηλικία 36 ετών έκλεισε τη καριέρα του στον Άρη Θεσσαλονίκης στον οποίο αγωνίστηκε τα δύο τελευταία χρόνια.

Κεφάλαιο Εθνική Ομάδα

Με την Εθνική ομάδα ο «Ράμπο» κατέγραψε 186 συμμετοχές, σημειώνοντας παράλληλα 1.487 πόντους. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του με την Εθνική Ελλάδας ήταν οι δύο τέταρτες θέσεις στα Μουντομπάσκετ του Τορόντο (1994) και της Αθήνας (1998) αλλά και η 5η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες που έγιναν το 1996 στην Ατλάντα. Επίσης, το 1992 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο με την Εθνική Νέων Ανδρών (κάτω των 22).

Καταλήγοντας, ο Γιώργος Σιγάλας στη καριέρα του σημείωσε τεράστιες επιτυχίες, κατέκτησε τίτλους και θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Έλληνες αμυντικούς. Πολλοί όταν ακούν το όνομα «Γιώργος Σιγάλας» αμέσως τους έρχεται στο νου και ο Ολυμπιακός. Αυτό όμως είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό αφού ο «Ράμπο» εκεί καθιερώθηκε και με αυτή την ομάδα «δέθηκε». Και αν θέλουμε να κάνουμε πιο ισχυρό αυτό το δέσιμο μπορούμε να κάνουμε την εξής παρατήρηση. Ο Γιώργος Σιγάλας αφού αποχώρησε από τον Ολυμπιακό το 1997 δεν κατέκτησε κάποιον άλλο τίτλο στην καριέρα του. Αν το σκεφτούμε λίγο καλύτερα και ο Ολυμπιακός χρειάστηκε 15 ολόκληρα χρόνια μέχρι να φτάσει ξανά στη κατάκτηση του πρωταθλήματος…