Arvydas Macijauskas: Η Ατυχία Πάντα Και Παντού Μαζί Του!

Share it: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter

To debut.gr και ο Κωνσταντίνος Μητρόπουλος αφιερώνουν λίγο χρόνο και παρουσιάζουν την καριέρα του σπουδαίου Arvydas Macijauskas, ο οποίος σήμερα κλείνει τα 39 του χρόνια αλλά η ατυχία δεν τον άφησε να φτάσει εκεί που πραγματικά μπορούσε.

Share it: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter

Λίγοι είναι οι παίκτες που είχαν τόση συσσωρευμένη ατυχία στη καριέρα τους. Και όταν μιλάμε για ατυχία το μυαλό μας «πάει» αμέσως στο Λιθουανό σταρ, πρώην παίκτη του Ολυμπιακού, Arvydas Macijauskas. Έτσι και ενώ σήμερα ο «Μάτσας» κλείνει τα 39 του χρόνια, το debut.gr αφιερώνει λίγο χρόνο και παρουσιάζει όλες τις πτυχές της καριέρας του. Μιας καριέρας που τερματίστηκε άδικα.

Μία Καριέρα Που Φαινόταν Λαμπρή

Ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Neptunas και το ταλέντο του πραγματικά ξεχείλιζε. Από τη πρώτη στιγμή φαινόταν ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν γεννημένος για το μπάσκετ. Το 2006 εντάχθηκε στην ανδρική ομάδα της Neptunas και τότε όλοι επιβεβαιώθηκαν πως πρόκειται για μία εξαιρετική περίπτωση παίκτη. Με 12,7 πόντους κατά μέσο όρο και με 53% ποσοστό στα σουτ, επόμενος σταθμός στη καριέρα του ήταν η Lietuvos Rytas. Ήταν η πρώτη φορά που μέσα σε ένα χώρο ανταγωνισμού θα φαινόταν αν είναι ικανός να σταθεί σε αυτό το επίπεδο. Ο «Μάτσας» όχι μόνο επιβίωσε αλλά μετατράπηκε και σε ηγέτη, οδηγώντας της ομάδα του στην κατάκτηση δύο τίτλων (2000, 2002) και ένα πρωτάθλημα Βόρειας Ευρώπης (2003). Αυτά τα τέσσερα χρόνια (1999-2003) στην Lietuvos, o Macijauskas φυσικά ανακηρύχθηκε MVP της Λίγκας τις δύο τελευταίες σεζόν, τα ποσοστά του εκτινάχθηκαν (15,3 πόντους, 61% ποσοστό ευστοχίας) και ο ίδιος έλαβε το τίτλο του σουτέρ που θα τον συνόδευε σε όλη τη (σύντομη όπως εξελίχθηκε) καριέρα του. Επιπλέον συμμετείχε σε τρία Λιθουανικά All-Star Game (2001-2003), MVP του All-Star Game 2003 και νικητής στο διαγωνισμό τριπόντων της ίδιας διοργάνωσης το 2002 και 2003.

Tau Ceramica – Καταξίωση, ΝΒΑ – Καταστροφή 

Η Λιθουανία πλέον φάνταζε αρκετά μικρή για το ταλέντο του, ενώ και ο ίδιος έδειχνε να έχει τάσεις φυγής. Έτσι εμφανίστηκε στο δρόμο του η Ισπανία και η Tau Ceramica στην οποία και υπέγραψε για δύο χρόνια. Στην χώρα των Βάσκων, ο Macijauskas έδειξε από πολύ νωρίς τις επιθετικές του αρετές. Ολοκλήρωσε τη πρώτη του σεζόν πετυχαίνοντας κατά μέσο όρο 19,4 πόντους, ενώ η εμφάνιση του απέναντι στη Βιλερμπάν, όπου πέτυχε 40 πόντους, παραμένει μέχρι σήμερα αξέχαστη. Μάλιστα η Tau με τον Macijauskas στην σύνθεση της θα φτάσει μέχρι και την κατάκτηση του κυπέλλου Ισπανίας εκείνη τη χρονιά. Η επόμενη σεζόν (2004-2005) βρήκε τον «Μάτσα» ξανά στη πρώτη γραμμή. Τα νούμερα του παρέμειναν υψηλά (17.9 πόντους με 56.4% στα δίποντα, 40.2% στα τρίποντα και 91.5% στις βολές, μαζί με 2.3 ριμπάουντ και 2.8 ασίστ) και μαζί με την ομάδα του έφτασαν μέχρι το Final-Four της Euroleague που θα διεξαγόταν στη Μόσχα. Στον ημιτελικό, ο Λιθουανός killer «έδωσε ρέστα» και με 23 πόντους έδωσε τη πρόκριση στην ομάδα του απέναντι στην γηπεδούχο και διοργανώτρια CSKA Μόσχας. Όμως, στον μεγάλο τελικό απέναντι στην Maccabi Tel Aviv, ο «Μάτσας» βρήκε το δάσκαλο του που άκουγε στο όνομα Pini Gershon. Εν τέλει η Tau υπέκυψε στην ανωτερότητα της Maccabi και με 78-70, οι Ισραηλινοί του Jasikevicius και του, μετέπειτα προπονητή του στον Ολυμπιακό, Pini Gershon πανηγύρισαν το τρόπαιο.

Σε εκείνο το σημείο και όντας στο pick της καριέρας του εμφανίστηκε το ΝΒΑ και οι New Orleans Hornets. Όμως ο Λιθουανός αλλιώς τα είχε σκεφτεί τα πράγματα και αλλιώς του παρουσιάστηκαν. Αρχικά, οι Hornets του είχαν υποσχεθεί κεντρικό ρόλο στην ομάδα αλλά αυτό που στο τέλος αντίκρυσε ο Macijauskas ήταν το DNP. Σε έναν κατά πολύ συμπληρωματικό ρόλο ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν του ταίριαζε, ο Λιθουανός αγωνίστηκε σε μόλις 19 παιχνίδια (2,3 πόντοι) και όντας απογοητευμένος αποχώρησε άρον-άρον από το ΝΒΑ. «Θέλω να ξεχάσω ό,τι έγινε αυτό το χρόνο. Όλα πήγαν στραβά. Ένας πραγματικά κακός προπονητής (σ.σ Μπάιρον Σκοτ), απαράδεκτη οργάνωση, μέτρια ομάδα» είχε δηλώσει ο ίδιος.

Κεφάλαιο Ολυμπιακός

20 Ιουλίου 2006. Ο Arvydas Macijauskas επέστρεψε στην Ευρώπη και τον Ολυμπιακό υπογράφοντας συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας. Στόχος του να επανέλθει ο ίδιος στο επίπεδο που βρισκόταν ο ίδιος προ ΝΒΑ (δηλαδή σε ρόλο ηγέτη) και να επαναφέρει και τον Ολυμπιακό στο δρόμο των επιτυχιών. Με ένα ηγεμονικό συμβόλαιο (9 εκατομμύρια για τέσσερα χρόνια), όντας μόλις 26 ετών και σε μία ομάδα η οποία τον εμπιστευόταν, ο Macijauskas είχε όλα τα φόντα για να δουλέψει και να γίνει ξανά ο παίκτης που γνωρίζαμε. Τι γίνεται όμως όταν η ατυχία σου χτυπά τη πόρτα. Τότε αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα. Μόλις τρεις μήνες μετά την απόκτησή του, ο Macijauskas τραυματίστηκε σε φιλική αναμέτρηση με αντίπαλο την ιταλική Σκαφάτι. Από τη πρώτη στιγμή φάνηκε πως ο τραυματισμός του ήταν αρκετά σοβαρός και οι φοβίες αυτές επιβεβαιώθηκαν. Σκίσιμο αχίλλειου τένοντα και έξι μήνες εκτός αγωνιστικών παρκέ. Ο ίδιος επέστρεψε τον Απρίλιο του 2007 ξανά σε αγωνιστικούς ρυθμούς αλλά φαινόταν πως ήταν βαθιά επηρεασμένος και πάντα ένα κλικ πίσω από τους αντιπάλους του. Στους τελικούς του πρωταθλήματος, έδειξε ένα δείγμα του ταλέντου του (πρωτοστάτης στην ανατροπή του δεύτερου ματς, 14 πόντοι στο τρίτο τελικό) αλλά εν τέλει ο Ολυμπιακός έχασε το πρωτάθλημα από τον Παναθηναϊκό με σκορ νικών 3-2.  

Σεζόν 2007-2008. Όλοι πλέον ανέμεναν να δουν τι μέλλει γενέσθαι με τον Arvydas Macijauskas. Ο Λιθουανός ήταν αποφασισμένος να επιστρέψει και να δικαιώσει τόσο την ομάδα του αλλά κυρίως τον ίδιο του τον εαυτό. Έβγαλε όλη την καλοκαιρινή προετοιμασία και στα πρώτα ματς την περιόδου ήταν πραγματικά από άλλο πλανήτη σημειώνοντας κατά μέσο όρο 23.8 πόντους με 28/35 δίποντα (80%), 8/16 τρίποντα και 29/34 βολές, συγκεντρώνοντας 30 μονάδες στο σύστημα αξιολόγησης. Όπως είναι φυσικό κέρδισε το βραβείο του MVP της Euroleague για το μήνα Νοέμβριο και τα καλύτερα έδειχναν να έρχονται. Αυτά όμως που ακολούθησαν δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως «ατυχία» καθώς ξεπερνά αυτά τα όρια. Στις 12 Δεκεμβρίου σε αγώνα ενάντια στην πρώην ομάδα του Tau Ceramica υπέστη στο χέρι διάταση συνδέσου και με την επιστροφή του στην Ελλάδα σε αγώνα ενάντια στη Λάρισα υπέστη νέο τραυματισμό που ήταν διάστρεμμα και οστική θλάση. Η κακοδαιμονία όμως συνεχίστηκε καθώς ο «Μάτσας» άρχισε να αισθάνεται πόνους στη μέση. Με έξοδα της ομάδας του Πειραιά, ο παίκτης ταξίδεψε προκειμένου να διαπιστωθεί το μέγεθος του προβλήματος. Η διάγνωση σοκάρει τους πάντες καθώς για να επιλυθεί το πρόβλημα χρειαζόταν είτε επέμβαση είτε μακρόχρονη θεραπεία. Ο ίδιος εισήχθη αμέσως στο νοσοκομείο και πλέον θα τον βλέπαμε ξανά στα παρκέ την επόμενη αγωνιστική περίοδο.

Όμως το ποτήρι είχε ήδη ξεχειλίσει και ο Macijauskas δεν έκανε κάτι για να το αλλάξει. Αντίθετα εμφανίστηκε στην προετοιμασία με τραυματισμένο αστράγαλο, που προκλήθηκε με καθαρά δική του ευθύνη, παίζοντας μπάσκετ στην Λιθουανία με τους φίλους του. Τότε ο Ολυμπιακός κατήγγειλε το συμβόλαιο του «Μάτσα» και το δικαστήριο τον δικαίωσε αφού κατέβαλε απλώς ένα μέρος των χρημάτων και όχι ολόκληρο το ποσό του εναπομένοντος συμβολαίου του. Με αυτό το τρόπο αποχώρησε από τον Ολυμπιακό.

Το Άδοξο Τέλος

Ο Macijauskas δεν επέστρεψε ποτέ στην αγωνιστική δράση. Σε ηλικία μόλις 30 ετών ανακοίνωσε την απόσυρσή του από το μπάσκετ καθώς τα χρόνια προβλήματα τραυματισμών τον είχαν καταβάλλει. Τόσο η Lietuvos Rytas όσο και η Procom τον πλησίασαν αλλά ο ίδιος δεν έδειχνε διάθεση επιστροφής στα παρκέ. Ταλαιπωρημένος σωματικά και ψυχικά έκλεισε την καριέρα του στην ομάδα στην οποία υπέγραψε για να αναγεννηθεί και να αναγεννήσει. Το 2013 σε δηλώσεις του είχε τονίσει πως «οι Αγγελόπουλοι δεν είχαν ιδέα από μπάσκετ, έκαναν αρκετά λάθη αλλά φάνηκε πως έμαθαν. Το να κερδίζεις δυο συνεχόμενες χρονιές την Ευρωλίγκα, δεν είναι και το πιο συνηθισμένο. Είμαι χαρούμενος που ο Ολυμπιακός κατέκτησε την Ευρωλίγκα. Είναι σπουδαία ομάδα και το συγκεκριμένο επίτευγμα είναι σημαντικό για τους ιδιοκτήτες της ομάδας και τους παίκτες».

Στις 19 Ιουνίου του 2010 έγινε βοηθός προπονητή στην Perlas Vilnius  όμως τον Αύγουστο του 2011 αποχώρησε για προσωπικούς λόγους.

Μπορεί να μην προσέφερε στο μπάσκετ αυτά που θα μπορούσε να κάνει αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις ικανότητες του. Στις 22 Μαΐου του 2014 η Neptunas τίμησε τον Arvydas Macijauskas αποσύροντας τον αριθμό «7» προς τιμήν του σπουδαίου Λιθουανού σκόρερ, αναγνωρίζοντας τη προσφορά του τόσο στο σύλλογο όσο και στο μπάσκετ. Μία προσφορά που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Χρόνια Πολλά  Arvydas Macijauskas!