Το μεγάλο σφάλμα του «Ντιεγκίτο»

Το Debut.gr γυρνά πίσω το χρόνο και θυμάται το μεγαλύτερο λάθος στην καριέρα του Ντιέγκο Μαραντόνα.

«Ήμουν, είμαι και θα είμαι πάντα εθισμένος με τα ναρκωτικά. Ένας άνθρωπος που μπλέκεται με τα ναρκωτικά πρέπει να παλεύει με αυτό κάθε μέρα». Αυτά τα λόγια βγήκαν από το στόμα του Ντιέγκο Μαραντόνα πριν περίπου 21 χρόνια, όταν και είχε πλέον γνωρίσει από την καλή και την ανάποδη τον κόσμο της κοκαΐνης.

Πως θα μπορούσε κάποιος που είχε κατακτήσει την κορυφή, να «λυγίσει» και να βρεθεί άδοξα τόσο χαμηλά; Ένας ποδοσφαιριστής που για πολλούς ήταν ο κορυφαίος που είχε περπατήσει ποτέ στα γήπεδα. Που για πολλούς ήταν καλύτερος ακόμα και από τον «θρύλο» της Βραζιλίας και της «στρογγυλής θεάς», Πελέ.

Όλα ξεκίνησαν -επίσημα- την άνοιξη του 1991 στην Αργεντινή. Το ημερολόγιο έγραφε 26 Απριλίου και ο μάγος της «αλμπισελέστε» και της Νάπολι, Ντιέγκο Μαραντόνα, συνελήφθη από την αστυνομία του Μπουένος Άιρες για κατοχή κοκαΐνης. Οι αρχές έκαναν ξαφνική έφοδο στο σπίτι του όπου και εντόπισαν αρκετή ποσότητα του επικίνδυνου ναρκωτικού. Η υπόθεση πήρε πάρα πολύ γρήγορα τεράστιες διαστάσεις και το σκάνδαλο έπληξε τον ίδιο τον Αργεντινό αστέρα αλλά και τη μετέπειτα καριέρα του.

Ήταν το δεύτερο πταίσμα σε μόλις ένα μήνα για τον «Ντιεγκίτο», ο οποίος είχε βρεθεί θετικός σε χρήση κοκαΐνης από την ιταλική Ομοσπονδία ποδοσφαίρου τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς. Τότε, οι ιθύνοντες της Ομοσπονδίας του είχαν επιβάλλει ποινή αποκλεισμού 15 μηνών από τους αγωνιστικούς χώρους, με τον ίδιο τον Μαραντόνα να γυρνά στην πατρίδα του. Όπως φάνηκε όμως δεν κρατήθηκε μακριά από τον πειρασμό και κύλησε ξανά σε μπελάδες.

Οι θεωρίες συνομωσίας

Όπως σε κάθε πολύκροτη υπόθεση που εμπλέκεται ένα δημόσιο και αν μη τι άλλο αγαπητό πρόσωπο, έτσι και σε αυτή του Μαραντόνα, υπήρξε πληθώρα θεωριών συνομωσίας, από άτομα που δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως ο «Ντιεγκίτο» υπέπεσε σε τόσο μεγάλο σφάλμα.

Δεν το χωρούσε το μυαλό τους πως ο αγαπημένος τους ποδοσφαιριστής, ο ηγέτης της ομάδας τους, έκανε χρήση ενός ναρκωτικού. Και μάλιστα τόσο βαρύ όπως η κοκαΐνη. Έπρεπε λοιπόν να ευθύνεται κάποιος άλλος.

Σε όλο αυτό το πλαίσιο της συνομωσιολογίας πολλοί έσπευσαν να κατηγορήσουν τις ομάδες για τις οποίες αγωνιζόταν εκείνα τα χρόνια ο Μαραντόνα, οι οποίες ήταν η Νάπολι και η Εθνική Αργεντινής. Συγκεκριμένα, ήταν ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι σε κάποια από τις δύο αυτές ομάδες, αρμόδιοι του προπονητικού επιτελείου είχαν χορηγήσει κάποιο απαγορευμένο «κοκτέιλ» ενδυνάμωσης στον Μαραντόνα, το οποίο και περιείχε κοκαΐνη, στην οποία και εθίστηκε με τον καιρό.

Την άποψη αυτή ενίσχυε και η εξαιρετική απόδοση του Μαραντόνα στα χρόνια που υπηρέτησε τη Νάπολι, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1987, 1990) και ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1989), ενώ όσον αφορά την Εθνική ομάδα της χώεας του, είχε προηγηθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, το οποίο και κατέληξε στα χέρια της «αλμπισελέστε».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείτο και μία ακόμα φήμη που ήθελε τη Νάπολι να μην ευθύνεται για τον εθισμό του Μαραντόνα στην κοκαΐνη αλλά να συμβιβάζεται με αυτόν εξαιτίας των ικανοποιητικών επιδόσεων του «Ντιεγκίτο» με τους «παρτενοπέι».

Μάλιστα, μία «επέκταση» του τελευταίου σεναρίου, παρουσίαζε τη Μπαρτσελόνα ως την κύρια υπεύθυνη για την γνωριμία και την ένταξη του Μαραντόνα στον σκληρό κόσμο των ναρκωτικών και δη της κοκαΐνης.

Η αντίδραση της Νάπολι και η επιστροφή στην Ισπανία

Όσο μεγάλη κι αν ήταν η συνεισφορά του Μαραντόνα στη Νάπολι, όσο αναγκαία κι αν ήταν η παραμονή του στους «παρτενοπέι», ο «Ντιεγκίτο» ήξερε πάρα πολύ καλά ότι η απομάκρυνσή του ήταν μονόδρομος για την ομάδα της Ιταλίας.

Οι Ναπολιτάνοι είχαν δώσει πολλές φορές τόπο στην οργή -και πως να μην το κάνουν, για τον Μαραντόνα μιλάμε- αλλά η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο. Η ποινή των 15 μηνών από την Ομοσπονδία, η σύλληψή του και η αδυναμία του να μείνει μακριά από τον εθισμό, τον έκαναν ακατάλληλο για τον σύλλογο της Νότιας Ιταλίας.

Ειδικά αν ίσχυε κάποιο από τα σενάρια που ήθελε τη Νάπολι να γνωρίζει για τον εθισμό του πριν τον αποκτήσει από τη Μπαρτσελόνα και απλά να συμβιβάζεται, τότε είχε ακόμα έναν λόγο για να μην του συγχωρέσει τα απανωτά παραπτώματα και να τον απομακρύνει από την ομάδα.

Έτσι λοιπόν, μετά από αρκετές διαβουλεύσεις των διοικούντων της Νάπολι, ο Μαραντόνα αποκτήθηκε στα 32 του πλέον από τη Σεβίλλη και επέστρεψε στη χώρα που τον έκανε γνωστό. Την Ισπανία. Τα μπλεξίματα και οι μπελάδες όμως δεν σταμάτησαν ούτε τότε, με τον Μαραντόνα να συνεχίζει τις κακές συνήθειες που οδήγησαν στον αποκλεισμό του από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 και αργότερα στην οριστική απόσυρσή του από την ενεργό δράση.