Ο μεγάλος ντριμπλέρ που έσβησε νωρίς

Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Μια ζωή σαν παραμύθι σαν αυτή του Γκαρίντσα έχει πάντα δύσκολη αρχή. Τόσες στιγμές, τόσα πολλά να αναφέρεις.

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Μια ζωή σαν παραμύθι σαν αυτή του Γκαρίντσα έχει πάντα δύσκολη αρχή. Τόσες στιγμές, τόσα πολλά να αναφέρεις.

Τι κι αν ήταν παιδί φτωχής οικογένειας, με το ένα του πόδι πιο μικρό από το άλλο; Η ντρίμπλα, το πείσμα, η δυναμική και η θέλησή του παρέμεναν απτόητες. Έκανε πάντα την ίδια προσποίηση. Έφευγε πλάγια από τα δεξιά και στη συνέχεια, ενώ είχε εξουδετερώσει τον αντίπαλο, συνέκλινε προς το κέντρο. Ακούγεται απλό, μα δεν είναι. Ειδικά για τους αντιπάλους του. Ήταν ο καλύτερος ντριμπλέρ που πέρασε ποτέ από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα.

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια και το πρόβλημα εκ γενετής

Ο Μανουέλ Φραντσίσκο Ντος Σάντος, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε το 1933 στην πόλη Πάου Γκράντε του Ρίο Ντε Τζανέιρο. Το πρόβλημα εκ γενετής που είχε με το αριστερό του πόδι να είναι έξι πόντους κοντύτερο από το δεξί, του έδιναν ελάχιστες πιθανότητες να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Αρχικά εργάστηκε ως νυχτοφύλακας με τον πατέρα του. Μετά από την ταλαιπωρία πολλών εγχειρήσεων για να μπορέσει να περπατήσει, αδιαφόρησε για τα λεγόμενα των γιατρών και αποφάσισε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.

Το ξεκίνημα και η ονειρική συνέχεια

Το ξεκίνημα του, κάθε άλλο παρά εύκολο. Αρκετές ομάδες τον απέρριψαν λόγω του προβλήματος που αντιμετώπιζε. Τελικά, το 1953 η διοίκηση της Μποταφόγκο πείστηκε να τον εντάξει στο ρόστερ της. Ο Γκαρίντσα δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Παρά τα όσα είχε περάσει, άρχισε να δείχνει από νωρίς τις τεχνικές του αρετές. Βλέπετε, δεν τα παρατούσε ποτέ. Κατάφερε και μετέτρεψε το πρόβλημά του σε αρετή, μπερδεύοντας κάθε αντίπαλο με την εκρηκτική ντρίμπλα, αλλά και την τεχνική του.

Ο «Τσάπλιν του ποδοσφαίρου»

Οι Βραζιλιάνοι τον λάτρεψαν εξ’ αρχής. Ο τρόπος παιχνιδιού του έκανε ευτυχισμένο κάθε άνθρωπο που πήγαινε να παρακολουθήσει την ομάδα στην οποία αγωνιζόταν. Πολλοί δεν άργησαν να του βγάλουν και το παρατσούκλι που τον χαρακτήρισε εκείνη την εποχή. «Τσάπλιν του ποδοσφαίρου» τον ονόμασαν, όχι αδίκως.

Το ντεμπούτο με τη «σελεσάο»

Πραγματοποίησε ντεμπούτο με την εθνική Βραζιλίας το 1955, στις 18 του Σεπτέμβρη κόντρα στη Χιλή. Συμπλήρωσε 50 συμμετοχές με τη «σελεσάο» έχοντας πετύχει 12 γκολ. Βλέπετε, του άρεσε πιο πολύ να μοιράζει ασίστ παρά να σκοράρει. Ήταν βασικό μέλος της «σελεσάο» στην κατάκτηση του Μουντιάλ το 1958. Με την παρουσία του συμπληρώθηκε η τότε ονειρική πεντάδα με τους Βαβά, Ντίντι, Ζαγκάλο και Πελέ, που ήταν τότε 17 χρόνων.

Η παγκόσμια αποθέωση 

Μετά τις συνεχόμενες επιτυχίες, με τον κόσμο να τον χειροκροτεί όπου σταθεί και όπου βρεθεί, η παγκόσμια αναγνώριση ήρθε τέσσερα χρόνια μετά το πρώτο τρόπαιο της Βραζιλίας. Τότε ήταν που τραυματίστηκε ο Πελέ και όλο το βάρος έπεσε πάνω του. Τα κατάφερε και ανταποκρίθηκε με επιτυχία. Οδήγησε τη «σελεσάο» στην κατάκτηση του Μουντιάλ, κερδίζοντας παράλληλα τον τίτλο του «MVP» της διοργάνωσης. Αξιοσημείωτο είναι πως η Βραζιλία δεν ηττήθηκε ποτέ με τον Γκαρίντσα και τον Πελέ στην ίδια εντεκάδα.

Η συνέχεια και το τέλος της καριέρας του

Επόμενος σταθμός της καριέρας του Γκαρίντσα ήταν η Κορίνθιας, με την οποία κατέκτησε ένα ακόμα πρωτάθλημα. Στη συνέχεια έπαιξε στην Φλαμένγκο για ένα χρόνο. Κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια στην Ολαρία, το 1973, ενώ είχε ελάχιστες συμμετοχές σε όλες τις ομάδες που αγωνίστηκε πλην της Μποταφόγκο.

Η άστατη ζωή, τα παρατράγουδα και το τέλος

Όσο άριστος ντριμπλέρ και τεχνίτης ήταν εντός αγωνιστικού χώρου, άλλο τόσο αυτοκαταστροφικός ήταν εκτός. Η προσωπική του ζωή ήταν γεμάτη παρατράγουδα. Ήταν αλκοολικός, έκανε πολλές καταχρήσεις ενώ συχνά μπλεκόταν σε καυγάδες. Ήταν παιδί χωρίς γνώσεις, που μοίραζε τα λεφτά του στις γειτονιές και τις ερωμένες του. Παντρεύτηκε σε ηλικία 19 ετών την Ναϊμ Μάρκες, με την οποία έκανε οκτώ παιδιά! Κινδύνεψε αρκετές φορές να χάσει τη ζωή του σε τροχαία ατυχήματα, ενώ σε ένα από αυτά έχασε την πεθερά του. Μετά από αυτό, η υγεία του είχε κλονιστεί. Απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου του 1983, όντας μελαγχολικός και υποφέροντας από κίρρωση του ήπατος.