Η ιστορία του ποδοσφαίρου και η αγάπη του κόσμου για αυτό

Share it: Πολλές φορές ξεκινάμε να παίζουμε ένα άθλημα η να το παρακολουθούμε χωρίς να ξέρουμε πως ξεκίνησε αυτό το άθλημα και απο που έρχεται… Αρχαιότητα και ποδόσφαιαιρο Το ποδόσφαιρο είναι σήμερα το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο,η προέλευση του χάνεται κυριολεκτικά στα βάθη του παρελθόντος. Υπάρχουν ιστορικά αρχεία που μαρτυρούν την ύπαρξη προγενέστερων τύπων […]

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Πολλές φορές ξεκινάμε να παίζουμε ένα άθλημα η να το παρακολουθούμε χωρίς να ξέρουμε πως ξεκίνησε αυτό το άθλημα και απο που έρχεται…

Αρχαιότητα και ποδόσφαιαιρο

Το ποδόσφαιρο είναι σήμερα το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο,η προέλευση του χάνεται κυριολεκτικά στα βάθη του παρελθόντος. Υπάρχουν ιστορικά αρχεία που μαρτυρούν την ύπαρξη προγενέστερων τύπων ποδοσφαίρου στην Κίνα, στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη.Παίζονταν πολλά παιχνίδια με αντικείμενα που ομοίαζαν με μπάλα.

Ένα είδος ποδοσφαίρου, σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες παιζόταν στην Κίνα τον 11ο π.χ. αιώνα. Ήταν πολύ διαδεδομένο το τσου-κου (μπάλα από δέρμα που σπρωχνόταν με το πόδι). Η δερμάτινη μπάλα με την οποία παιζόταν, ήταν γεμισμένη με γυναικεία μαλλιά. Την μπάλα την κλωτσούσαν προς ένα «τέρμα» από μπαμπού 3-4 μέτρων, πίσω από το οποίο ήταν τεντωμένο ένα δίχτυ από μετάξι.Επίσης αν ατρέξουμε στα Ομηρικά έπη θα βρούμε τις πρώτες πληροφορίες για παιχνίδι με μπάλα στη λεκάνη της Μεσογείου. Μια παρόμοια αναφορά γίνεται και στον Θεαίτητο του Πλάτωνα. Την μεγαλύτερη επιτυχία όμως στην αρχαία Ελλάδα γνώρισε το παιχνίδι «επίσκυρος» που είχε πάρει το όνομά του από τη γραμμή με σκύρα, που χώριζε το γήπεδο. Το παιχνίδι «επίσκυρος» κάποτε οι Ρωμαίοι το έφεραν και στη Ρώμη, το ονόμασαν «harapastum» και το έπαιζαν κυρίως στρατιώτες. Ο Μαρτιάλιος σε ένα του επίγραμμα, περιγράφει τους τύπους της μπάλας που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι: Την «pilapaganica» που χρησιμοποιούσαν κυρίως οι χωρικοί που ήταν φτιαγμένη από δέρμα και γεμισμένη με πούπουλα και τη follies που ήταν από δέρμα αλλά γεμισμένη με μια φούσκα γεμάτη αέρα.

Η Γέννηση του σύγχρονου ποδοσφαίρου

Η 26η Οκτωβρίου 1863 θεωρείται η επίσημη ημερομηνία γέννησης του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

οι αρχικοί κανόνες ήταν:

1. Το μέγιστο μήκος του γηπέδου θα είναι 200 γυάρδες και το μέγιστο πλάτος θα είναι 100. Τόσο το μήκος όσο και το πλάτος θα σημαδεύονται με σημαίες. Το τέρμα θα είναι μεταξύ δυο όρθιων δοκών απόστασης 8 γυαρδών, χωρίς καμιά ταινία η δοκό να τα διασταυρώνει.

2. Με το στρίψιμο του νομίσματος, οι αντίπαλες ομάδες θα επιλέγουν εστίες και ο αγώνας θα ξεκινάει με ένα λάκτισμα από το κέντρο του γηπέδου, από την ομάδα που έχασε στο στρίψιμο. Η αντίπαλη ομάδα θα πρέπει να βρίσκεται σε απόσταση 10 γυάρδων από την μπάλα, μέχρι να γίνει η σέντρα.

3. Μόλις επιτευχθεί ένα τέρμα, η ομάδα που το δέχτηκε υποχρεούται να κάνει σέντρα. Αμέσως μετά την επίτευξη κάθε τέρματος, οι δύο αντίπαλες ομάδες θα πρέπει να αλλάζουν εστίες.

Κάπως έτσι ξεκινάνε όλα σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον με πολλές ανατροπές  το ποδόσφαιρο εχει γίνει το μεγαλύτερο κοινωνικό γεγονός που συναρπάζει μικρούς, μεγάλους, πλούσιους και φτωχούς σε όλο τον πλανήτη.

Η αγάπη για το ποδόσφαιρο

Το ποδόσφαιρο ως θέαμα αναμφισβήτητα προσφέρει κάτι το μοναδικό. Πρώτα πρώτα, συνδυάζει θαυμαστές ατομικές επιδόσεις με ομαδικό συντονισμό και αποτελεσματική στρατηγική. Κατά δεύτερο λόγο, ο συνδυασμός σκληρότητας, αντοχής, τεχνικής και «ευφυΐας των ποδιών» διακρίνει το ποδόσφαιρο από όλα τα άλλα αθλήματα. Είναι σκληρό αγώνισμα, συχνά βάναυσο, όπως δεν είναι το βόλεϊ ή το μπάσκετ. Είναι ομαδικό άθλημα, σε αντίθεση με το ακόμη σκληρότερο από αυτό, που είναι η πυγμαχία.

Η αγάπη  για το ποδόσφαιρο δημιουργείτε από πολύ μικρές ηλικίες όταν στο σχολείο παίζαμε μπάλα στα διαλείμματα, ήμασταν χωρισμένοι σε Ολυμπιακούς και Παναθηναϊκούς και κρατούσαμε σκορ όλη τη χρονιά, κάτι σαν ένα πρωτάθλημα το οποίο είχε πολλές διακοπές, λόγω φριχτών επεισοδίων και τρομερά άγριων τάκλιν. Παίζαμε ποδόσφαιρο με μπάλες ποδοσφαίρου, με πλαστικές μπάλες, με μπαλάκια του τένις, με πατημένα κουτάκια Αμίτα, ακόμα και με πέτρες.αργότερα το απόγευμα μαζευόμασταν στην αλάνα φτιάχναμε τουρνουά παίζαμε μέχρι το βράδυ το ποδόσφαιρο είχε μπει για τα καλά στην ζωη μας και τα πάντα έχουν να κάνουν με αυτο,τις Κυριακές βλέπαμε την αγαπημένη μας ομάδα στην τηλεόραση και τα καλοκαίρια βλέπαμε Μουντιάλ ή Euro. Κάπως έτσι αρχίσαμε να αγαπάμε το ποδόσφαιρο και μέχρι τώρα που μεγαλώσαμε συνεχίζουμε να αγαπάμε στην  «στρογγυλή θεά».

Το ποδόσφαιρο ενώνει λαούς

Το ποδόσφαιρο, εκτός των συγκινήσεων που προσφέρει στους αγωνιστικούς χώρους, αποσκοπεί κατά γενική ομολογία και σε κάτι σημαντικότερο: Ενώνει τους λαούς!
Το ποδόσφαιρο ειναι άθλημα του λαού του απλού λαού σέβεται την διαφορετικότητα. Ενώνει διαφορετικές κοινωνίες και πολιτισμούς. Επίσης η UEFA(η οποία είναι η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ομοσπονδία στην Ευρώπη) έχει σαν μία από τις αξίες-αρχές της τον σεβασμό στην διαφορετικότητα και χρησιμοποιεί σαν σποτάκι στις διοργανώσεις της την  φράση:RESPECT THEDIFFERENCE,σεβασμός για το παιχνίδι, σεβασμός για την διαφορετικότητα.
Ενα παράδειγμα για την μαγεία του ποδοσφαίρου και για το πως ενώνει τους λαούς ειναι το φιλικό Χίος – Σμύρνη.

Ήταν Δεκέμβρης του 1930, μόλις 8 χρόνια μετά τα τραγικά γεγονότα της Μικρασιατικής καταστροφής, όπου οι κάτοικοι της Χίου και της Σμύρνης αποφάσισαν να δείξουν πως δεν υπάρχει μίσος μεταξύ τους παρόλα όσα είχαν συμβεί. Ιδανικός τρόπος για να γίνει αυτό ήταν φυσικά το αγαπημένο άθλημα όλου του κόσμου, το ποδόσφαιρο.

Οι υπεύθυνοι δύο ομάδων, του Λαίλαπα και της Καρσίγιακα, έρχονται σε συμφωνία και κανονίζουν την διεξαγωγή φιλικής αναμέτρησης, της πρώτης ανάμεσα σε ομάδες των δύο χωρών, που παίρνει πανηγυρικές διαστάσεις. Το ραντεβού ορίζεται  για τις 7 Δεκεμβρίου στη Χίο. Η αποστολή της τουρκικής ομάδας καταφθάνει με το καραβάκι στη Χίο συνοδευόμενη από πολλούς φιλάθλους. Όλοι γίνονται δεχτοί με τον καλύτερο τρόπο από τους Χιώτες, λες και ποτέ δεν υπήρξε πόλεμος και καταστροφή.

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο αυτη ειναι η μαγεία του αυτη ειναι η δύναμη του…..