Drag me to the future

Η Σλοβενία είναι επάξια η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης για το 2017 και αναμφισβήτητα το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Πώς κατάφερε αυτή η ομάδα να φτάσει μέχρι το τέλος; Περισσότερα στο παρακάτω άρθρο.

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Το είπε και το έκανε στον υπέρτατο βαθμό ο Goran Dragić αφού όχι μόνο οδήγησε τη χώρα του στην κατάκτηση μεταλλίου αλλά την ανέβασε και στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Η Σλοβενία είναι η νέα πρωταθλήτρια Ευρώπης που υποχρέωσε τις παραδοσιακές υπερδυνάμεις να υποκλιθούν στην ανωτερότητά της και όλο το μπασκετικό κόσμο να παραληρεί.

Πώς να έχανε άλλωστε ένα τέτοιο τουρνουά όταν σκόραρε κατά μέσο όρο περίπου 90 πόντους; Πώς να μην έφτανε στην πηγή και να μην έπινε νερό όταν μας χάρισε το καλύτερο ματς της 20ετίας βάζοντας 100αρα στους επίσης ταλαντούχους Λετονούς; Η επιτυχία αυτής της ομάδας έχει ονοματεπώνυμο. Η παρουσία του Σερβοαμερικανού, Igor Kokoškov, στον πάγκο της ομάδας έδωσε νέα πνοή στις τάξεις των Σλοβένων που μπήκαν για πρώτη φορά στη ζώνη των μεταλλίων μετά από 26 χρόνια, αφότου διαλύθηκε η ενωμένη Γιουγκοσλαβία. Ο Kokoškov δεν είναι ένα τυχαίος προπονητής. Με την πλούσια θητεία του στο ΝΒΑ όντας assistant coach των Jazz, των Cavaliers, των Suns, των Clippers και των Pistons όπου με τους τελευταίους πανηγύρισε το πρωτάθλημα τα 2004, πρόσθεσε την απαραίτητη σταθερότητα και άλλαξε αυτό που έλειπε για χρόνια από την εθνική Σλοβενίας: τη νοοτροπία του νικητή.

Μάλιστα, όντας head coach και της Γεωργίας, παρασημοφορήθηκε από τον τότε πρόεδρο της χώρας, Mikheil Saakashvili, με το ύψιστο βραβείο τιμής για το γεγονός ότι χάρη σε εκείνον, η Γεωργία ήταν παρούσα τα τελευταία τρία χρόνια στην τελική φάση του Ευρωμπάσκετ.

Ο Σερβοαμερικανός coach όμως έφτιαξε και ένα ρόστερ γεμάτο αστείρευτο ταλέντο. Με παίκτες όπως ο υπερηχητικός Dragić, το “next best thing” του παγκόσμιου μπάσκετ, Luka Dončić, ο άσημος πλην ουσιαστικός, Klemen Prepelič, ο νατουραλιζέ, Anthony Randolph και ο αναγεννημένος στα 30 του, Gašper Vidmar δεν γινόταν να χάσει το χρυσό. Τέτοιο πάθος, ενθουσιασμό, δύναμη και μαχητικότητα δεν έβγαζε καμία άλλη ομάδα στο φετινό Ευρωμπάσκετ από την αρχή μέχρι το τέλος της διοργάνωσης. Για αυτό και κατάφερε να κατακτήσει αήττητη (ακόμα και στα φιλικά) το τρόπαιο.

Πλέον, οι «μετοχές» των πρωταθλητών Ευρώπης έχουν ήδη ανέβει και παίκτες που μέχρι πρότινος αγωνίζονταν σε κατώτερα πρωταθλήματα, από ‘δω και μπρος θα τους βλέπουμε στο άμεσο μέλλον σε επίπεδα Ευρωλίγκα και πάνω. Είναι εξάλλου πλέον το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Υ.Γ.1: Με τέτοια πορεία, δεν αποκλείεται να παρασημοφορηθεί ο Kokoškov και από τον πρόεδρο της Σλοβενίας…

Υ.Γ.2: Το κοουτσάρισμά του να γίνει παράδειγμα προς μίμηση από τον επόμενο προπονητή της Εθνικής μας όποιος και να ‘ναι αυτός.