Γουες Ανσέλντ: Ένας σέντερ… τσέπης

Το Debut.gr γυρίζει τον χρόνο πίσω και θυμάται έναν από τους πλέον χαρακτηριστικούς center του NBA, τον Γουές Ανσέλντ.

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Ένας από τους παίχτες του ΝΒΑ που ίσως πέρασε κατά την διάρκεια της καριέρας του απαρατήρητος ήταν ο Γουές Ανσέλντ. Ένας από τους λιγοστούς βραχύσωμους σέντερ των τελευταίων δεκαετιών στο μαγικό κόσμο του αμερικανικού πρωταθλήματος. Η καριέρα του και η μπασκετική του πορεία χωρίς αμφιβολία είναι ιδιαίτερη και αποτελεί άξια αναφοράς.

Σημαντικό κρίνω να αναφέρω αρχικά κάποια από τα σημαντικότερα επιτεύγματά του. Αποτελεί λοιπόν τον μοναδικό παίχτη μετά τον Γουίλτ Τσαπερλέν που αναδείχθηκε μέσα στην ίδια χρονιά πολυτιμότερος παίχτης αλλά και ρούκι της χρονιάς. Όλα αυτά συνέβησαν το 1969. Λίγο αργότερα και συγκεκριμένα το 1978 αναδεικνύεται πρωταθλητής και πολυτιμότερος παίχτης των τελικών. Η απογείωση της καριέρας του ήρθε θα λέγαμε τη μέρα που εισήλθε στη λίστα με τους 50 κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών στο nba, ενώ ο άσος των Μπούλετς έγινε και 5 φορές all star.

Είχε ύψος μόλις 2 μέτρα και 1 εκατοστό. Ωστόσο αυτό δεν τον εμπόδισε να αγωνιστεί στη θέση 5.Τα 14 ριμπάουντ  που είχε κατά μέσο όρο στην 13χρονη καριέρα του στο nba επαληθεύουν με μεγάλη θα λέγαμε ευκολία το παρατσούκλι »σκουπιδιάρης». Ένα ακόμα ίσως εντυπωσιακό στοιχείο της πλούσιας στατιστικής του είναι το γεγονός πως στα πέντε πρώτα χρόνια είχε κατά μέσο όρο 15.9 ριμπάουντ ανά αγώνα. Δικαιολογημένα λοιπόν το 1975 αναδείχθηκε κορυφαίος ριμπάουντερ της χρονιάς.Ένα χρόνο αργότερα αναδείχθηκε πρώτος σουτέρ της ομάδας του με 56.1% σε δίποντα και τρίποντα.

Θάρρος, αυταπάρνηση,επιμονή, φιλότιμο: οι 4 λέξεις που ίσως χαρακτηρίζουν σε μεγάλο βαθμό αυτόν τον σπουδαίο παίχτη. Ο Γουες Ανσέλντ ήταν ένας σέντερ που ξεχώρισε για το πείσμα, την επιμονή του και το δυναμικό και σκληρό του παιχνίδι σε άμυνα και επίθεση,πράγμα φυσιολογικό αν αναλογιστούμε το ύψος του και τα μόλις 2,01 μέτρα. Τα έδινε όλα… για την ομάδα και για τον εαυτό του. Το μπάσκετ ήταν η ζωή του.Μια ακόμα απόδειξη λοιπόν πως στο μπάσκετ δεν παίζουν ρόλο τα ύψη, τα μακριά χέρια… αλλά η θέληση για τη νίκη και για την κορυφή.