H φόρμα είναι προσωρινή, η κλάση μόνιμη

Έξι μήνες μετά τον σοβαρό τραυματισμό του ο Ρότζερ Φέντερερ απέδειξε με την κατάκτηση του 18ου Γκραν Σλαμ στην καριέρα του ότι η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός .

Share it: Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Έχουν περάσει 3 εβδομάδες από την κατάκτηση του 18ου Γκραν Σλαμ στην καριέρα του Ρότζερ Φέντερερ, έναν από τους μεγαλύτερους άθλους στην ιστορία όχι μόνο του τένις αλλά και ολόκληρου του αθλητισμού. Μετά από 3 εβδομάδες, λοιπόν, το ιστορικό αυτό επίτευγμα παραμένει η κύρια συζήτηση στα πηγαδάκια που σχηματίζονται μεταξύ των φίλων του αθλήματος. Ωστόσο, κάτι έχει αλλάξει στο ύφος όλων όσων τσακώνονταν για τον καλύτερο τενίστα όλων των εποχών.

Ήταν τέτοια η διαφήμιση που έλαβε ο τελικός ανάμεσα στους δύο Τιτάνες του αθλήματος, τον Ράφαελ Ναδάλ και τον Ρότζερ Φέντερερ, τέτοια η εξέλιξη ενός εκ των πιο δραματικών τελικών στην Open Era και τόσο μεγάλο το διακύβευμα της νίκης που ο μεγάλος νικητής του Αustralian Open 2017 έκανε μια για πάντα τους haters του να σιγήσουν κερδίζοντας τον απόλυτο σεβασμό τους.

Το ντιμπέιτ για τον GOAT έληξε:

Όπως και σε κάθε άθλημα έτσι και στο τένις η κουβέντα για τον καλύτερο τενίστα στην ιστορία του αθλήματος (Greatest Οf All Time) αποτελούσε βασική αιτία διαμάχης. Ωστόσο, μετά την κατάκτηση του 18ου από τον Ελβετό μαέστρο ακόμα και οι πιο δύσπιστοι αναγνώρισαν ότι αυτήν τη στιγμή ο τίτλος αυτός ανήκει στον Ελβετό. Ο Φέντερερ έφτασε τις 18 κατακτήσεις Grand Slam έναντι 14 του 30χρονου Ναδάλ και 12 του άλλου μεγάλου αντίπαλου, του 29χρονου Νόβακ Τζόκοβιτς.

Δεδομένης της σωματικής φθοράς του Ράφα και της ηλικίας του καθώς και της έλλειψης κινήτρου που μοιάζει να έχει μετά την κατάκτηση του Rolan Garros o Νόλε, μοιάζει τη τωρινή χρονική στιγμή αρκετά δύσκολο κάποιος από τους δύο να ισοφαρίσει τον Φέντερερ στο συγκεκριμένο τομέα.

Παράλληλα, ένα σημαντικό επιχείρημα των φίλων του Ισπανού και όχι μόνο καταρρίφθηκε μετά τον τελικό της 28ης Ιανουαρίου του 2017. Ο Fedex απέδειξε ότι ακόμα και σε ηλικία 35 ετών και μετά από εξάμηνη αποχή από τα γήπεδα λόγω τραυματισμού μπορεί να νικήσει τον Matador σε τελικό Γκραν Σλαμ έπειτα από μία μάχη των 5 σετ μειώνοντας έτσι το αρνητικό ρεκόρ που κατέχει έναντι του Ναδάλ σε αγώνες Major σε 8-3. Συνεπώς τα προαναφερθέντα νούμερα σε συνδυασμό με τις 6 κατακτήσεις Masters Cup, τα 20 Μasters, το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στα διπλά, το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες στα μονά, το Davis Cup, τους 89 τίτλους καριέρας και τις 302 εβδομάδες παραμονής στο νούμερο 1 της παγκόσμιας κατάταξης προσφέρουν τα αριθμητικά επιχειρήματα στον Ελβετό για κλείσει αυτό το ντιμπέιτ.

Κοιτώντας πέρα από τα νούμερα:

Οι αριθμοί, όμως, είναι για τους στατιστικολάγνους και ο Ρότζερ Φέντερερ δε θεωρείται δίκαια ο καλύτερος στην ιστορία του αθλήματος μόνο επειδή διαθέτει πολλά ασημικά στην τροπαιοθήκη του. Αρχικά, πρέπει να εστιάζουμε στο αψεγάδιαστο στυλ παιχνιδιού του, το πιο όμορφο που έχει κυκλοφορήσει στο tour από τη γέννηση του αθλήματος. Ειδικότερα, ο αέρινος βηματισμός του σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του γηπέδου, το δυνατό και παράλληλα τεχνικό forehand του με το οποίο μπορεί να σημαδέψει οποιαδήποτε γωνία στο γήπεδο καθώς και τα σπάνιας ομορφιάς βολέ του κοντά στο φιλέ σχηματίζουν τον πιο ολοκληρωμένο τενίστα στον κόσμο. Ακόμα και το backhand του Ελβετού που έχει αποδειχτεί η αχίλλειος πτέρνα του είναι τόσο ελκυστικό, διότι είναι ένα όπλο που χρησιμεύει όχι μόνο στην επίθεση με τα cross court χτυπήματα να αποτελούν τη δύναμη του, αλλά και στην άμυνα λόγω του ελέγχου και του φάλτσου που μπορεί να δώσει στη μπάλα με τo slice.

Εξίσου σημαντικό κριτήριο στη συζήτηση για τον GOAT αποτελεί πάντα η συνέπεια και η σταθερότητα ενός αθλητή στο κορυφαίο επίπεδο. Τη στιγμή που συναθλητές της γενιάς του ή ακόμα και μικρότεροι ηλικιακά έχουν κρεμάσει τη ρακέτα τους, όπως ο Σαφάν, ο Φερέρο, ο Ναλμπάντιαν, ο Χιούιτ ή και ο Ρόντικ, την ίδια στιγμή ο 35χρονος Ελβετός μαέστρος έχει επιλέξει παρά την υστεροφημία και την περιουσία που έχει κερδίσει να συνεχίζει να αγωνίζεται με παίκτες νεότερους που θέλουν να αποδείξουν την αξία τους αλλά περιορίζονται για την ώρα στις γλυκές ήττες από τον Ρότζερ Φέντερερ.

Τέλος, η εξωαγωνιστική συμπεριφορά και η συνεισφορά του στο άθλημα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραμεληθεί. Ο Ελβετός είναι από τους λίγους τενίστες (σ.σ. το ίδιο ισχύει και για τον Ναδάλ και τον Τζόκοβιτς) που απαντάει με ευγένεια σε κάθε ερώτηση των δημοσιογράφων προσπαθώντας παράλληλα να μείνει στο γήπεδο για πολύ ώρα μετά τη λήξη αναμέτρησης του προκειμένου να υπογράψει όσον το δυνατό περισσότερα αυτόγραφα. Με αυτόν τον τρόπο, θέτει το παράδειγμα στους νεότερους, τους οποίους συμβουλεύει σε κάθε ευκαιρία, όπως έχουν παραδεχτεί οι Γκρίγκορ Ντιμίτροφ και Σταν Βαβρίνκα.

Παράλληλα, οι μονομαχίες του με τον Ράφαελ Ναδάλ, τον πιο απαιτητικό αντίπαλο του σύμφωνα με τα λόγια του Φέντερερ, έχουν μαγνητίσει και καθηλώσει όλους τους φίλους του τένις και όχι μόνο με συνέπεια η κόντρα τους (μόνο μέσα στα court) να έχει αυξήσει κατακόρυφα τη δημοτικότητα του αθλήματος σε δυσδιάκριτα ύψη.

Ο τελικός των τελικών:

Επειδή, λοιπόν, όπως καταλάβατε, αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο αποτέλεσε η νίκη του Φέντερερ κόντρα στον Ναδάλ στο πρόσφατο τελικό του Australian Open θα ήθελα να αναφερθώ συνοπτικά στα στοιχεία που οδήγησαν τον μαέστρο να κατακτήσει την σημαντικότερη νίκη της καριέρας του ισάξιας της οποίας είναι μόνο η επικράτηση στον τελικό του Roland Garros, το 2009.

Αρχικά, εστιάζοντας στο τεχνικό κομμάτι ήταν το backhand που του έδωσε τη μισή νίκη. Συγκεκριμένα, μετά την αλλαγή της ρακέτας το 2014 με τη χρήση μεγαλύτερου frame ο 35χρονος τενίστας απέκτησε μεγαλύτερη δύναμη στο συγκεκριμένο χτύπημα ελαχιστοποιώντας τα λάθη του. Έτσι, το σημείο το οποίο αποτελούσε πάγια αδυναμία του κόντρα στον Matador έφτασε να γίνεται όπλο στην προσπάθεια να αντιμετωπίσει τα γεματό spin forehanad του αντιπάλου του. Συνεπώς, ο Φέντερερ μπέρδεψε τον αντίπαλό του, ο οποίος δεν γνώριζε που να στοχεύσει τα χτυπήματά του, που έβλεπε να επιστρέφονται με την ίδια συνέπεια και από τις δύο πλευρές του γηπέδου. Χαρακτηριστικό της δύναμης του Ελβετού στο συγκεκριμένο τομέα αποτελούν οι 14 winners που έβγαλε στον τελικό με το ρεβέρ.

Το δεύτερο σημείο το οποίο χάρισε τη νίκη στον Φέντερερ αποτέλεσε η άνευ προηγουμένου πνευματική του δύναμη. Σε αντίθεση με τις περισσότερες αναμετρήσεις κόντρα στον Ναδάλ στη μεγαλύτερη σκηνή που κατέρρεε πνευματικά, αυτή τη φορά ο Ελβετός είχε προετοιμαστεί κατάλληλα για το ενδεχόμενο να φτάσει ο τελικός στα 5 σετ. Έτσι, όπως δήλωσε και ο ίδιος ήταν αποφασισμένος να συνεχίζει την τακτική των επιθετικών χτυπημάτων σημαδεύοντας την αδύναμη πλευρά του αντιπάλου του, τις γραμμές τόσο με το σερβίς όσο και με το forehand και το backhand, σφυροκοπώντας έτσι αδιάκοπα τον Ισπανό μαχητή σε μία εξαιρετικά γρήγορη επιφάνεια.

"Είναι τόσο εύκολο να πεις στον εαυτό σου, ΄Κοίτα έκανες μία καλή πορεία, ήταν μία καλή επιστροφή στα γήπεδα του τένις, να είσαι χαρούμενος. Όλα καλά΄. Δεν άφησα, όμως αυτή τη σκέψη να εντυπωθεί στο μυαλό μου. Είπα στον εαυτό μου 'Μένει ένα ακόμη σετ, δώσε ό,τι έχεις. Πονάει πολύ. Το ίδιο και εγώ. Όλοι παλεύουν. Γι αυτό προσπάθησε να παίξεις επιθετικό τένις. Ρίξε πάνω του ό,τι έχεις. Διασκέδασε το. Παίξε τη μπάλα και όχι τον αντίπαλό σου. Δοκίμασε τα πάντα και λογικά όλα θα πάνε καλά΄. Έτσι και έγινε τελικά" ήταν τα χαρακτηριστικά λόγια του κάτοχου 18 Major.

DO YOY BEL19VE;

Άπαντες είναι αυτοί που αναρωτιούνται τι υπάρχει στο μέλλον για τον Ρότζερ Φέντερερ. Μα φυσικά η εδραίωση του μύθου του. Εξάλλου ο ίδιος ο Ελβετός έχει δηλώσει ότι όσο είναι υγιής και απολαμβάνει αυτό που κάνει θα συνεχίσει να προσφέρει απλόχερα στους φιλάθλους του αθλήματος θέαμα της υψηλότερης κλάσης.

Απελευθερωμένος πια από τα πρέπει των δημοσιογράφων αν παραμείνει υγιής διαθέτει όλα τα σωματικά και τεχνικά προσόντα για να κατακτήσει τον 19ο Γκραν Σλαμ είτε στο αγαπημένο του Γουίμπλετον είτε στο US OPEN στα οποία έχει πανηγυρίσει τον τίτλο 7 και 5 φορές αντίστοιχα. Φυσικά, για να το κατορθώσει αυτό ίσως χρειαστεί να ελαττώσει σε ένα βαθμό τις παρουσίες του στα court προσαρμόζοντας το αγωνιστικό του πρόγραμμα με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ξεκούραστος και διψασμένος στις μεγάλες διοργανώσεις.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είμαστε ευγνώμων που ζούμε στην εποχή αυτού του Τιτάνα του αθλήματος, ο οποίος μαζί με τους Τζόκοβιτς, Ναδάλ και Μάρει έχει καταστήσει το άθλημα αναγνωρίσιμο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.

Υ.Γ. "Στο μοντέρνο τένις είτε είσαι σπεσιαλίστας στο χώμα είτε είσαι σπεσιαλίστας στο γρασίδι είτε είσαι σπεσιαλίστας στη σκληρή επιφάνεια είτε είσαι ο Ρότζερ Φέντερερ", Τζίμι Κόνορς.